The time ... Traveling with hours : A walking eleven

Καλησπέρα αν και μάλλον πρέπει σιγά σιγά να το γυρίσω στο καλημέρα ...


Ιδέες ... Εκείνες οι παράξενες σκέψεις που με ακολουθούν χωρίς να θέλω  και που  προσπαθώ να τις ξεπεράσω μα δεν γίνεται ...  Εκείνες οι έμμονες παρουσίες που κυριεύουν το μυαλό μου.
Είχα  εδώ και μέρες σκεφτεί το παρακάτω project ( που όσο project είναι αυτό άλλο τόσο είμαι εγώ μια καλοσυνάτη και αθόρυβη φυσιογνωμία τέλος πάντων ) . Θα έχεις καταλάβει βέβαια την τρέλα μου με το χρόνο αν με έχεις ξαναδιαβάσει , αν η τύχη σου σε φώτισε και το απέφυγες αυτό το κακό  θα καταλάβεις σύντομα . Τις προάλλες έτρωγα ένα κουραμπιέ που εντελώς αποτυχημένα έφτιαξα τα Χριστούγεννα ( αν ήταν καλοί δεν θα υπήρχαν τώρα )  και μου ήρθε η θεία φώτιση ,αφού είχα κοιτάξει το ρολόι μου 40 φορές ( αν υποψιάζεσαι ότι και τον κουραμπιέ τον τρώω με χρονόμετρο , καλά κάνεις, ισχύει ) .
Μια ημέρα, του πλανήτης μας ,μην ακούσω τίποτα για πλούτωνες, αποτελείται από 24 ώρες  (στα δέκατα του δευτερολέπτου θα το φτάσω σε άλλη ανάρτηση ). Ώρες , οι οποίες έχουν ζωή και υπόσταση .. Τι εννοώ ; 24 κυρίες  περπατούν και θα περπατούν μαζί σου , σε όλη την πορεία σου ... Έχεις σκεφτεί ποτέ πώς τους συμπεριφέρεσαι πώς τις σπαταλάς , τις αξιοποιείς ή τις διαχειρίζεσαι;


 A walking eleven




Σου έχω πει ότι κινούμαι ένα χιλιοστό καλύτερα από τον τυφλοπόντικα ... κινούμαι στο σκοτάδι κυρίως ή καλύτερα προτιμώ να κινούμαι στο σκοτάδι, κι αν ήταν στο χέρι μου μόνο αυτό θα έκανα ... 
Προσπάθησα να θυμηθώ , με επίκληση στην χρόνια ασταθή μνήμη μου και στο χρόνια αξιόπιστο χειρόγραφο ημερολόγιο μου πως περνά αυτό το διάστημα ... Ποιο διάστημα ; Το 11 με 12 βρε τι εξηγώ τόση ώρα ( φυσικά δεν το έχω ξανά αναφέρει κλασσική τακτική μου να περιμένω να καταλάβει κάποιος κάτι που δεν έχω αναφέρει και πιθανότατα και ούτε υπονοήσει ) 
Το κείμενο απέκτησε τον τίτλο a walking eleven .. τίποτα δεν είναι τυχαίο όπως φαντάζεσαι...
Συνηθίζω από τότε που ήρθα στην Αθήνα ( το προηγούμενο κομμάτι της ζωής μου καλώς ή κακώς το έχω αποκηρύξει ) όταν θέλω να ηρεμήσω να χαλαρώσω να "ξεφύγω" βρε αδερφέ να περπατάω στους δρόμους της πόλης νύχτα .... Να μου πεις τώρα οι άνθρωποι για να χαλαρώσουν κάνουν ένα ζεστό μπάνιο , βλέπουν μια ταινία ή διαβάζουν ένα βιβλίο δεν κόβουν βόλτες νυχτιάτικα στο Σύνταγμα ... Εντάξει δεν είναι όλοι το ίδιο βαρεμένοι ... άλλοι είναι λιγότερο άλλοι περισσότερο ... Κι αν δεν έχω βγει να περπατήσω που είναι το συνηθέστερο από κάπου γυρίζω κάπου πάω γενικά είμαι στο δρόμο ... 
~Σήμερα, Πατησίων και Κορδικτώντος ώρα 11 και 30  ...  
Αναλαμπή μετά την συγκλονιστική για άλλη μια φορά εμπειρία στα κτελ Αττικής ... Στον Λευκό τον πύργο πήρα τα φιλιά της κι είχε κι ένα σπίτι στην Καλαμαριά ... Κτελ Αττικής σου λέει μετά που έχει και κόσμο, ένα δωματιάκι 2 επί μισό και πολύ είπα και δύο αγενέστατοι τύποι στο κισε ... από το Βαρδάρη ήταν η μαμά της πάππου προς πάππου Σαλονικιά ... Τα διώροφα λεωφορεία για Θεσσαλονίκη τους έλειπαν ... Χρόνια έχω να πάω Θεσσαλονίκη 
~ Κυριακή , Πατησίων ώρα 11 plus 
To laptop είναι βαρύ και η τσάντα με εμποδίζει .. κάτι έχω κάνει με τα λουράκια πάλι ... 
Πόσες φορές έχω σκεφτεί όταν κουβαλάω το Laptop Να μην πέρνα άλλη τσάντα δεν φαντάζεσαι ... Αλλά τι να κάνει κανείς που να βάλει το πορτοφόλι , το κινητο , την ομπρέλα ( απαραίτητο αξεσουάρ σε όλες τις καιρικές συνθήκες ) την κάρτα για τα λεωφορεία , τα κλειδιά , τα 5 τρισεκατομμύρια μωρομάντηλα , το μπλοκάκι και τα στυλό , τα γυαλιά ηλίου ( απαραίτητο αξεσουάρ για όλες τις ώρες επίσης ) , τη χαρά του Hondos center κτλ ;; Τελικά έπρεπε να πάρω μεγαλύτερη τσάντα για το laptop  
~Δεκέμβριος 2010 , ώρα 11 και κάτι , Πατησίων again
Η κυρία με την μπορδοροδοκόκκινη μπουχάρα με συνάντησε στη διασταύρωση καθώς έβγαινε από το ταξί , παρακάτω το ζευγαράκι του Γερμανου αποκτούσε απογόνους στο πεζοδρόμιο , το τάπερ με τη σούπα με προσπέρασε και η λίγο πριν το τέλος η Κάρι Μπράντσο και η Μιράντα μετέτρεπαν το σκηνικό σε hotel το πεζοδρόμιο
~Αύγουστος 2010 , ώρα 11 και κάτι , Άνω Πατήσια (περίπου ) 
Πόσο τρελή μπορείς να είσαι πες μου ... Πάρε καλή μου λεωφορείο να φτάσεις σπίτι σου σαν άνθρωπος ... Όχι έλεγε η νομοταγής συνείδησή μου , που δεν έβρισκε ανοιχτό περίπτερο να πάρει εισιτήριο ... Τι κούραση και τι ζέστη ... Περπάτα τώρα και σκάσε να μάθεις να παίρνεις την κάρτα σου μαζί ...
~ Ιούλιος 2010 , ώρα 11 και κάτι , Σύνταγμα 
"Αντηλιακό πάρε εσύ δεν κλείνει η βαλίτσα με τίποτα , πάνω έκατσα πάλι"
" Το αντηλιακό βάλτο στην τσάντα σου "
" Και μετά θα σου την δώσω να την κρατάς εσύ , γιατί έβαλα και μερικά ακόμα που δεν χωρούσαν στη βαλίτσα. Και είπα να σκεφτούμε τη λύση της φορτωτικής δε με άκουσε κανείς"
~Ιούλιος 2010 , ώρα 11 και κάτι , Ζάππειο 
" Καλά τι κάνουν αυτοί εκεί μέσα ;;;"
" Μισό να πάω να τους ρωτήσω ... Καλά τυφλός είσαι άνθρωπε μου ; "
~Ιούνιος 2010 , ώρα 11 και κάτι , Διονυσίου Αρεοπαγίτου 
"Έλα μαμά ... Που να είμαι μωρέ ... Μια βόλτα να περπατήσω .... Τίποτα κοντά στο σπίτι ( καμιά 10 χιλιόμετρα ) ... Ναι ναι κλείσαμε δωμάτια όλα οκ. Αύριο θα βάλω μια προκαταβολή στην τράπεζα ... Ναι μαμά δεν θα πηγαίνω βαθιά στη θάλασσα ...
~Μάρτιος 2010 , ώρα 11 και κάτι ,Νέα Ιωνία ( νομίζω )
Απορώ πως χάθηκα , απορώ ...  ας πάω ευθεία κάπου θα βρώ άνθρωπό να ρωτήσω .... Εδώ ηλεκτρικός , εκεί ηλεκτρικός τίποτα ... Εδώ άνθρωπος εκεί άνθρωπος πάλι τίποτα ... Μέσα στην Αθήνα να μην μπορώ να βρω ούτε ένα άνθρωπο ούτε ένα ταξί που λέει ο λόγος ... Καλά κάνω και δεν τους συμπαθώ τους ταρίφες ...
~ Φεβρουάριος 2010 , ώρα 11 plus , Μεσογείων 
"Έρχομαι έρχομαι ..."
" Κανόνισε να χάσουμε την ταινία "
"έρχομαι λέμε... τι να κάνω να τρέχω σαν την τρελή ;5 λεπτάκια θέλω ακόμα, ελπίζω" 
~ Ιανουάριος 2010 , ώρα 11 plus , Πρόποδες Λυκαβηττού
Πολύ ωραία βρέθηκα και στο Λυκαβηττό άντε και Πάρνηθα την άλλη φορά ... Το θέμα είναι καλά ήρθα ποιος γυρίζει πίσω τώρα ;;;

Νυχτερινό ( Hotel "Το Πεζοδρόμιο" )

Η έμπνευση, η τέλος πάντων αυτή η όποια αμφιβόλου ποιότητας σκέψη που με ακολουθεί είναι πτηνό και μάλιστα νυκτόβιο. Δεν ξέρω γιατί και δεν θα καταλάβω ποτέ ,  λειτουργώ καλύτερα νυχτερινές ώρες. Στο σχολείο διάβαζα συνήθως βράδυ , μετά όταν ήρθα στην Αθήνα λειτουργούσα γενικά βράδυ από το να καθαρίσω, να περπατήσω, να «δουλέψω» , να γράψω μέχρι να μιλήσω στο τηλέφωνο ή να μαγειρέψω( λέω και κανένα αστείο που και που ) . Δεν είναι ότι τη μέρα δεν λειτουργώ κανονικά απλά δεν είναι τόσο πηγαία και αυθόρμητη η όποια ενέργειά μου. Θα αναρωτιέσαι τώρα τι γράφει αυτή και τι σε ενδιαφέρει εσένα αν εγώ σιδερώνω πχ ( άλλο ανέκδοτο )  βράδυ.  Η απάντηση είναι απολύτως τίποτα. Όλο αυτό είναι  ένας εντελώς άσχετος πρόλογος , η πολυλογία μου είναι το μόνο χάρισμα μου που δεν επηρεάζεται από την ώρα της ημέρας διατηρείτε πάντα  ποσοτικά αμετάβλητο. Και κάπου μέσα στην πολυπλοκότητα της σκέψης μου ( 5000 άσχετα πράγματα το δευτερόλεπτο ) ξεχνάω τι ξεκίνησα να γράφω …

(Διακοπή 10 λεπτών μέχρι να ξαναθυμηθώ )

Και η έμπνευση , ο θεός να την πει, επιστρέφει. Ακολούθησα  άλλη μια  φορά μια προσφιλή μου συνήθεια που είχα αφήσει για καιρό λόγω ανειλημμένων εργασιακών και στρατιωτικών υποχρεώσεων. Όχι δεν με πήρανε φαντάρο απλά ο άλλος τρελός νυχτερινός περιπατητής υπηρετεί την πατρίδα , γεγονός που μου δημιουργεί μια κάποια ανησυχία αλλά θα το προσπεράσω προσωρινά. Μου άρεσε πάντα να περπατώ στη νυχτερινή Αθήνα χωρίς συγκεκριμένο προορισμό απλά να περπατάω, συνήθεια την οποία δεν θα μπορούσα να την αποκτήσω στην επαρχία που έμενα πριν γιατί την άλλη μέρα το πρωί η «μισή» πόλη θα αναρωτιόταν που πήγαινα βραδιάτικα. Να προσθέσω ένα άλλο «χαρισμά» μου το οποίο είναι απολύτως απαραίτητο για να μην σκεφτείς ότι θέλω ψυχοφάρμακα , που θα το σκεφτείς όπως και να χει αλλά ας κάνω μια προσπάθεια, η φαντασία και οι φαινομενικά άσχετοι συνειρμοί. Τι εννοώ θα καταλάβεις ευθύς αμέσως .

Η Πατησίων τη νύχτα είναι μια αλλόκοτη αγαπημένη , είναι ο ορισμός αυτού που λέμε «άλλη το πρωί κι άλλη το βράδυ» . Το φανάρι ήταν σε απόχρωση βαθύ πορτοκάλι , κι επειδή τη ζωή μου τη θέλω , δε ρίσκαρα να βρεθώ στις ρόδες του πρώτου περαστικού ταξιτζή , περίμενα. Το ταξί σταμάτησε λίγο πιο κάτω και βγήκε μια μια ψηλή έγχρωμη ( να θυμηθώ να κοιτάξω μετά πότε εμφανίστηκε η έγχρωμη τηλεόραση ) κυρία με ένα κολάν και μια μπορντοροδοκόκκινη μπουχάρα από πάνω. Το φανάρι μου είχε αλλάξει για 20^η φορά και εδέησα να περάσω απέναντι όταν γύρισα και την ξανακοίταξα αυτή τη φορά από το απέναντι πεζοδρόμιο. Δίπλα της στεκόταν η Κάρι Μπραντσο ( ένα καλό πλάνο του mr big μια φορά δεν έδειξε ) μια εξίσου έγχρωμη κυρία με ξανθό καρέ μαλλί μια στενή φούστα και ένα αγνώστου χρώματος πουκάμισο και το χαρακτηριστικό φούξια παπουτσάκι με τις πιέτες να το πω, τώρα αν ήταν Μανόλο Μπλάνικ με με ρωτάς . Κι αν αυτή ήταν η Κάρι ή άλλη το πολύ πολύ να ήταν μια Μιράντα … Τις αγνόησα και συνέχισα … Στο απέναντι πεζοδρόμιο το περίπτερο έκλεινε, κι ο περιπτεράς , ό οποίος πάντα είχα την εντύπωση ότι είχε κάνει κασκαντέρ στο Μάτριχ  και έκτοτε του έμεινε η κλασική μαύρη καμπαρτίνα η ίδια σε όλες τις καιρικές συνθήκες μάζευε κάτι εφημερίδες μέχρι να τον πλησιάσει ένα εμφανισιακά αλλοδαπός. Οι εμφανισιακά αλλοδαποί είναι μια κατηγορία ανθρώπων που σου δίνουν απλά την εντύπωση ότι είναι αλλοδαποί χωρίς να έχει κάποιο περαιτέρω στοιχείο. Νομίζω του ζήτησε λεφτά ή κάτι τέτοιο και άρχισαν να λογομαχούν έντονα. Η περιέργειά μου με πρόσταζε να αλλάξω πεζοδρόμιο αλλά πριν προφτάσω να το κάνω βρέθηκα φαρδιά πλατιά στο έδαφος. Ένας «ευγενής» τυπάκος που μιλούσε στο κινητό έπεσε πάνω μου και σωριαστήκαμε και οι δύο σε χρόνο dt, σηκώθηκε δε ζήτησε καν συγγνώμη και έφυγε. Βέβαια αυτό είναι το λιγότερο , με αυτή την αναταραχή έχασα το συμβάν περιπτερά-εμφανισιακά αλλοδαπού, οι οποίοι  μέχρι να συνέλθω είχαν φύγει.

Ένα ζευγαράκι παρακάτω χάζευε την βιτρίνα του Γερμανού. Αυτός ήταν γίγαντα μπροστά της αλλά μου φάνηκε απ αυτούς που φοβούνται μέχρι και τις κατσαρίδες κι εκείνη η κλασσική αντιπρόσωπος του ρητού «θέλεις μπουζούκια πάμε». Πέρασα απέναντι το θέαμα «ερωτικές περιπτύξεις μπροστά σε ένα  nokia E72» δεν είναι κάτι που με ενδιέφερε. Το μαγαζί με τα ρούχα είχε ακόμα αυτή την άθλια βιτρίνα, οι κούκλες ασφυκτιούσαν μέσα σε εκείνο το λαμέ κολάν , μισό λεπτό , η κοπελιά του γερμανού ένα τέτοιο δεν φορούσε, γύρισα να την κοιτάξω και έπεσα σε σκηνή αυστηρώς ακατάλληλη. Απ’ ότι φαίνεται τα σπίτια, ξενοδοχεία , αυτοκίνητα , πάρκα που λέει ο λόγος  δεν είναι προσβάσιμα η Πατησίων είναι εμφανώς καταλληλότερη.

Περπάτησα λίγο ακόμα και παρατήρησα κάτι σαν νόμισμα στο πεζοδρόμιο , έσκυψα να το πιάσω .Χα! τούρκικο … να είχαμε ένα μπακλαβά τώρα … Πώς μετάνιωσα που δεν πήρα μπακλαβά απ την Τουρκία δεν φαντάζεσαι . Επιστροφή στο νόμισμα. Πώς να βρέθηκε εκεί αυτό τώρα … ίσως από Τούρκο οικονομικό μετανάστη ( χαχαχαχα ).

Μήπως να γράψω ένα ακόμα άρθρο 10 yeni kurus road story ; Το θεώρησα τυχερό και το κράτησα. Η κυρία με το τάπερ με προσπέρασε … Που το πάει το τάπερ νυχτιάτικα ; Κινούνταν με μια τέτοια άνεση που με έκανε να πιστέψω ότι το εμφανώς ταλαιπωρημένο απ τα χρόνια ή απ τη χρήση τάπερ δεν είχε σίγουρα σούπα.

Κοίταξα το ρολόι μου είχε περάσει σχεδόν μια ώρα και είχα διανύσει το πολύ 150 μέτρα, ομολογώ πως είμαι τραγική και αθλητικός τύπος πάνω απ όλα. Αποφάσισα να γυρίσω.

Λίγο πριν μπω στο σπίτι μου  είδα την Κάρι και τη Μιράντα να φιλιούνται στα σκαλιά της απέναντι γκαλερί, Hotel το πεζοδρόμιο σε πλήρη δράση …

Πολλά ήταν για απόψε !   

 

Athens! Loves and Hates! ( The article )

Loves

• Η πλατεία Συντάγματος τα Χριστούγεννα 

• Ο κύριος με τα λαχεία στο μετρό της Ομόνοιας , η ίδια φυσιογνωμία στην έξοδο για Σταδίου, 5 και ποιος ξέρει πόσα ακόμα χρόνια. Θα τον ρωτήσω μια μέρα

• Η συνεχής κινητικότητα , δεν κοιμάται ποτέ και κανείς

• Η αγαπημένη «γλυκιά» καφετέρια στο Θησείο

• Η μασκότ Κυρία-Κατερίνα κάθε μέρα στη δουλειά

• Ο Λυκαβηττός πριν και μετά τις συναυλίες, τι θυμήθηκα τώρα …

• Οι νυχτερινές πεζοπορίες  με άγνωστο προορισμό και άγνωστες διαθέσεις

• Η Lifo κάθε Πέμπτη , η Αthens voice μου πέφτει μακριά

• Το γνωστό ταχυφαγείο στην Ερμού με τις σκάλες

• Τα λεωφορεία όταν είμαι σε καλή διάθεση , πύργος της Βαβέλ εν δράση

• Η γραμμή 11 ... αξία διανυκτέρευσης

• Το μετρό του Συντάγματος ... και ο χαμός μπροστά στις κυλιόμενες

• Ο αλλοδαπός με τις ομπρέλες που προβλέπει τα καιρικά φαινόμενα πριν ξεσπάσουν

• Τα κινέζικα , θα μπορούσα να ζω μόνο με ρύζι

• Το Πλαίσιο και το Public ( και ότι έχει να κάνει με υπολογιστές και βιβλία )

• Ένα milkshake φράουλα , παντού και πάντα

• Τα σουβλατζίδικα της Πατησίων

• Το «στέκι» της Μουστοξύδη για πονεμένους, προβληματισμένους και λοιπούς περιφρονημένους

• Τα βιβλιοπωλεία της Σόλωνος

• Τα Εξάρχεια

• Το μουσείο της Ακρόπολης.

• Τα μαγαζάκια στο Μοναστηράκι

• Η Διονυσίου Αρεοπαγίτου τη νύχτα

• Τα στενά της Πλάκας ποτέ δεν ξέρω πώς να πάω και που

• Το Γκάζι και οι συμπτώσεις του , δεν μπορώ άλλους γνωστούς πια

• Το Καλλιμάρμαρο , αν ξέρεις ότι είναι αυτό και δεν νομίζεις άλλα

• Το Ζάππειο By night

• Οι άγνωστοι μεταξύ αγνώστων

• Η υπόγεια διάβαση στην Πάντειο ή μόνη καθαρή και αξιοπρεπής που έχω δει

Hates

• Η κυρά μας η μαμή με το κόκκινο κραγιόν 8 το χάραμα

• Το νούμερο 500 ενώ εξυπηρετείτε το 50 στις δημόσιες υπηρεσίες

• Οι τύποι με τα φυλλάδια έξω από το μετρό… δεν θέλω καλέ μου μελλοντολόγο μέντιουμ…

• Τα μηχανάκια πάνω στο πεζοδρόμιο να κορνάρουν στους πεζούς για να περάσουν. Δεν κάνω στην άκρη που να χτυπιέσαι.

• Τα τάματα για να έρθει το τρόλλει 14

• Ο αλλοδαπός με τον σάκο για μετανάστευση στην Αφρική μέσα στο Λεωφορείο σε ώρα αιχμής

• Οι απανταχού ταρίφες

• Οι «έξυπνοι» που παρκάρουν σε ράμπες αναπήρων

• Ο αποκλεισμός λόγω πορείας

• Οι πάσης φύσης άνεργοι , ναρκομανείς , χτυπημένοι απ τη μοίρα που πρέπει να τους συνδράμω οικονομικά Plus να ακούσω όλη την περιγραφή των ταινιών του Ξανθόπουλου

• Οι Κολωνακιώτες με το σκυλί σφουγγαρίστρα με όνομα Gucci

• H στάση Ευαγγελισμός, γιατί πάντα βγαίνω στο Μέγαρο Μουσικής χωρίς προφανή λόγο

• Η Παπάγου. Έτσι και χαλάσει αυτοκίνητο μπροστά σου απλά την έβαψες

• Οι εθνικοθολούρες

• Τα περιστέρια. Δύο χρόνια έκανα να τα διώξω απ το μπαλκόνι μου

• Οι τράπεζες και η αναβλητικότητά τους
• Η Αλεξάνδρας . Ανηφόρα και δεν μπορώ καθόλου ας μην υπολογίσω την ΓΑΔΑ και το γήπεδο.

5 ευρώ ... road story

To 2002 , δεν ξέρω αν θυμάσαι , ήταν η χρονιά της μετάβασης στο ευρώ. Εκείνο το έτος που το 95 % του πληθυσμού κυκλοφορούσε με κομπιουτεράκι με αποθηκευμένη ισοτιμία στο χέρι ; Εκείνο το έτος που το 340 ,75 είχε γίνει ο αριθμός σύμβολο; Τότε που η γιαγιά σου αναρωτιόταν "πόσο είναι ένα χιλιάρικο παιδάκι  μου ; " ;
Εκείνη τη χρονιά , λοιπόν εγώ και εσύ και όλοι οι υπόλοιποι ευρω-Ευρωπαίοι , αρχίσαμε να χρησιμοποιούμε το νέο νόμισμα. Τα πρώτα χαρτονομίσματα αν θυμάμαι καλά είχαν φτάσει στα χέρια μου μέσω του πατέρα μου και μιας αλλαγής στην τράπεζα. Ήμουν στααα ( εεε ας μην πω χρόνια καλύτερα γιατί γίνονται ενοχλητικοί συνειρμοί ) , ήμουν μικρή αυτό αρκεί . Είχα πάρει ένα 10ευρω νομίζω να πάρω κάτι από το περίπτερο και μου είχαν πει να κρατήσω τα ρέστα ένα ποσό της έκτασης των 5 ευρώ. Εκείνο το 5ευρω ήταν το πρώτο αντίστοιχο που είχα δει ποτέ. Δίπλα στις δραχμές ήταν αρκούντως εντυπωσιακό τουλάχιστον εμφανισιακά δεν είχα και την ικανότητα να δω κάτι άλλο τότε. Το είχα κρατήσει μεγάλο διάστημα , μέχρι που εμπνεύστηκα να αφήσω πάνω του το "αποτύπωμά" μου για να δω αν θα επιστρέψει ποτέ στα χέρια μου, και το έδωσα για να αγοράσω να φάω κάτι στο σχολείο. Η ιστορία του πρώτου μου 5ευρου ξεχάστηκε το πολύ ένα μήνα αργότερα ...μέχρι χτες που βρέθηκε μετά από 8 χρόνια ξανά στα χέρια μου !
Ούτε η πιο "νοσηρή" φαντασία δεν μπορεί να συλλάβει τις διαδρομές που θα έκανε έκτοτε, τις χώρες που πιθανά ταξίδεψε και τον αριθμό των ατόμων που το κράτησαν στα χέρια τους ... Θα περιοριστώ στα εντός τειχών...

5 ευρώ


Έλληνας χαμηλόμισθος: αξία παραπάνω από σεβαστή
Το τελευταίο χαρτονόμισμα 2 εβδομάδες πριν την επόμενη πληρωμή με το οποίο πρέπει να πληρώσεις τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ , τα κοινόχρηστα την επόμενη δόση του δανείου και να φάνε και 5 άτομα για 2 εβδομάδες


Αλλοδαπός μετανάστης πακιστανικής προέλευσης : Αξία ανεκτίμητη
Χαρτονόμισμα που προήλθε από πώληση ομπρέλας?σεντονιών/χαλιών/πορτοφολιών κτλ έξω από σταθμό του μετρό με το οποίο πρέπει να πληρωθεί το ενοίκιο για ένα δυάρι που μένουν 30 άτομα ( από 5 ευρώ ο ένας κάτι γίνεται ) να αγοραστούν υλικά για τον παστουρμά και σιμιγδάλι από το σούπερ μάρκετ plus καινούριο χαλί προσευχής


Αλλοδαπός μετανάστης αφρικανικής προέλευσης : Αξία ανεκτίμητη
Χαρτονόμισμα που προήλθε από την πώληση τις τριλογίας ( δεν έχω ιδέα πόσα είναι ) των dvd της Τζούλιας Αλεξανδράτου σε διάφορους δημόσιους χώρους καφετέριες/θέατρα κτλ με το οποίο θα αγοραστεί καινούριο τζόκεϊ καπέλο και φούτερ τουλάχιστον 6 νούμερα μεγαλύτερο

Βιομήχανος : Αξία ασήμαντη
Μπουρμουαρ στη λουλουδού του Πανταζή μαζί  με άλλα το λιγότερο 2 , όταν αγοράσει τα λουλούδια  για να τα πετάξει στην γκόμενα που χορεύει πάνω στο τραπέζι . Ή κάνεις εντύπωση ή δεν κάνεις!

Δημόσιος υπάλληλος : Αξία "Πάμε στοίχημα"
Χαρτονόμισμα που χρησιμοποιείται για να παίξει ο υπάλληλος του "Πάμε στοίχημα" που συμπλήρωσαν ομαδικά στην χ Δεκο κατά τις διάρκεια της εργασίας τους


Μαθητής/ Φοιτητής : Αξία "What's up" 
3 ευρώ το what's up Και μια coca cola zero ( αυτή έλειπε ) απ το περίπτερο


Ελληνίδα νοικοκυρά : Αξία " Φασολάδα"
" ΄Ενα πακετάκι φασόλια και ένα φακές από το σούπερ μάρκετ το λάδι το έχω απ τον κουμπάρο απ την Καλαμάτα και την ντομάτα την έφτιαξα το καλοκαίρι θα την βγάλω απ την κατάψυξη. Μου περισσεύουν και κάποια λεφτά μήπως να πάρω κι ένα ρύζι ; "


Οδηγός : Αξία  "Δύο διόδια, το πολύ, στην Αττική οδό "
"Τι το ήθελα το Λουτράκι δεν έκανα μπάνιο σπίτι μου; "


Άνεργος: Αξία "ανέκδοτο"
"Συγγνώμη ένα 5ευρω μου έμεινε απ αυτά που μου έδωσαν πως περιμένει ο ΟΑΕΔ να ζήσω "


Νέα γυναίκα μόνη ψάχνει : Αξία "ένα τρίτο μάσκαρα"
Ούτε η δουλειά ούτε το φαγητό είναι απαραίτητα η μάσκαρα όμως ;
Ηλικιωμένη κυρίως στην επαρχία : Αξία " Τι 5 τι 50 "
"πάρε γιαγιά 3 κιλά πατάτες"
"Ορίστε παιδί μου ένα 5ευρω "
"Αυτό είναι 50 γιαγιά"


Υποστηρικτής μπλε κόμματος : Αξία "1/1000 γυαλιών ηλίου"
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η ευδιάκριτη από άλλο νόμο της Ελλάδος της μάρκας των γυαλιών


Υποστηρικτής πράσινου κόμματος : Αξία " !/500 πουλόβερ"
Δεν είναι εύκολο να φτιαχτούν ένας ένας οι ρόμβοι


Υποστηρικτής κόκκινου κόμματος : Αξία " Αφίσα "
Συμμετοχή για τη συγκέντρωση χρημάτων για τις αφίσες του κόμματος


Υποστηρικτής πιο πράσινου κόμματος : Αξία " Καφέ αρκούδα"
Κουπόνι για τη διάσωση της καφέ αρκούδας


Υποστηρικτής βυσσινί κόμματος : Αξία "Βιβλιοπωλείο"
Κουπόνι για την ανοικοδόμηση του βιβλιοπωλείου στελέχους του κόμματος που έχει καεί 45 φορές


Οπαδός κόκκινης ομάδας : Αξία "μπρελόκ"
Αγορά μπρελόκ στο κατάστημα της ομάδας λίγο πριν τον αγώνα στο γήπεδο


Οπαδός πράσινης ομάδας : Αξία "σημαία"
Αγορά σημαίας έξω από το γήπεδο από πλανόδιο


Οπαδός κίτρινης ομάδας : Αξία " εφημερίδα "
Αγορά εφημερίδας με το cd της γυναίκας του πρώην προέδρου


Οπαδός ασπρόμαυρης ομάδας : Αξία " μπουγάτσα  τυρί "
Μπουγάτσα με τυρί ( εκείνο που οι άλλοι λένε φέτα ) έξω από το γήπεδο 
                                         .......

City life

Στον ύπνο και στη φαντασία σου ελέγχεις σε ένα βαθμό συνειδητά ή ασυνείδητα τους δρόμους και τις περιοχές που κινείσαι και φυσικά τους πρωταγωνιστές της ταινίας που σκηνοθετείς η οποία θα μπορούσε να είναι μόνο μαύρη κωμωδία. Στην πραγματικότητα όμως;
Στην πραγματικότητα σε παρασύρουν τα βαθία νερά των ανεκδιήγητων περιστάσεων , των σοκαριστικών καταστάσεων και των απερίγραπτων συμπτώσεων. Και καταλήγεις έρμαιο της "ζωής" σου στην οποία μπορείς να ορίσεις μόνο την αρχή και το τέλος.

Δευτέρα 1/11
Αρχή των "ημιδιακοπών" σου
Κινητικότητα στους δρόμους και εικόνες που τραβούν βίαια τη σκέψη σου και σε αναγκάζουν να κυκλοφορείς με το τεφτέρι.Στη γωνία του δρόμου των τελευταίων χρόνων της ζωής σου και της μαμάς Πατησίων έχει στηθεί εργοτάξιο. Η αλυσίδα των σούπερ μάρκετ που έκλεισε δίνει τη θέση της σε σε υποκατάστημα μικρότερης φίρμας αλλά προφανώς μεγαλύτερης αντοχής σε οικονομικές υφέσεις. Είναι ένας μήνας τώρα που η σκόνη και τα μπάζα παίζουν με τα νεύρα σου , άσε που αναγκάστηκες τις προάλλες να περάσεις , ελλείψει χώρου , κάτω από σκάλα ρισκάροντας την εκπλήρωση του θρύλου της γρουσουζιάς. Το μαγαζάκι με τα παπούτσια λίγο πιο πέρα , που έχεις τιμήσει δεόντως, ανανεώνει τις βιτρίνες του, ενώ ο κύριος με το καρό πουκάμισο ( η μόδα δεν έχει σύνορα) και το μπεγλέρι περιμένει την γυναίκα του μιλώντας στο κινητό να καταφτάσει με τουλάχιστον 3 σακούλες στο χέρι. Ο συμπαθής αλλοδαπός με τα εισιτήρια λείπει σήμερα , υποθέτω γιατί είναι μεσημέρι.
Β8. Δεν είναι το όγδοο τμήμα της δευτέρας δημοτικού είναι η γραμμή του μαρτυριού σε πράσινο χρώμα. Πρωτοετής ( την ενοχλητική σκέψη πως πέρασαν τα χρόνια την αγνοείς όσο και να επιμένει) καθήμενες διάσπαρτα πάνε για Lunch break ( το break κατ' εφημισμό ) στο Mall. Ενώ ταυτόχρονα τεστάρεις την ισορροπία σου. Τοσα χρόνια σε λεωφορείο σου επιτρέπουν να στέκεσαι όρθια και να γράφεις κατά την κίνηση. Μεγαλεία! Και αισθάνεσαι ανωτερότητα απέναντι στον πακιστανό με τη βαλιτσάρα που τρέμει σύγκορμος και έχει γαντζωθεί από την πόρτα του λεωφορείου. Υπερέχω , υπερέχω !
Το ρολόι επισημαίνει επίμονα αλλά σιωπηλά ότι θα φτάσεις πολύ νωρίτερα και σκέφτεσαι να κάνεις ένα μέρος της διαδρομής με τα πόδια όσο ο κύριος με τον νεαρό των διπλανών καθισμάτων φωνάζουν απ' το παράθυρο το Στέργιο που καπνίζει αμέριμνος στο πεζοδρόμιο. Ο νέος αντικαπνιστικός νόμος το περιλαμβάνει αυτό ; Αποφασίζεις θα κατέβω στην επόμενη στάση τέλος . Κίνηση, κίνηση και μην ξεχάσω κίνηση σε καθυστερούν και σε εγκλωβίζουν. Ωραία θα κατέβεις αλλά μέχρι να φτάσεις στην επόμενη στάση η κουκουβάγια του Harry Potter θα έχει πάει 30 φορές στο Hogwarts. Περπατάς και έξω από γνωστή φίρμα απομήμισης σούπερ μάρκετ σκέφτεσαι ένα σακουλάκι πατατάκια να σου κλείνει το μάτι. Υποκύπτεις .
Μέσα οι ουρές συναγωνίζονται των αριθμό από τις διάσπαρτες κούτες με δημητριακά τύπου Growfield που υπάρχουν παντού στο έδαφος.
Λίγα λεπτά αργότερα , τα διαπιστευτήριά μου στην ταμία , συνεχίζεις την πορεία σου. Τα δεντράκια της οδού Μητσάκη , η οποία πάντα μου θύμιζε τα υπέροχα πλάσματα , ήταν εξαιρετικά εντυπωσιακά. Υπάρχει που και που και κανένα δέντρο. Και μετά φτάνεις στον προορισμό σου και ακούς μια μπλε πορτοκαλάδα να σου φωνάζει απ το απέναντι περίπτερο.
Η γραπτή πολυλογία σου μετριάζεται, για να μην πω μηδενίζεται, αυτόματα με την άφιξη της φίλης σου , τι να κάνεις η έμπνευση έρχεται μόνη...

48+ Οδοιπορικο σε σφηνακια

Ημερα 1η
11:21 # Λεωφορειο... Στη διαδρομη για την γενετειρα ( Ο Θεος να την κανει ) Λαρισα. Καθε φορα την ιδια αισθηση εχω σε αυτη τη πορεια , αντιστροφη μετρηση μεχρι την επιστροφη. # Μπροστα μου η μανα της Ακροπολης γεννημενη στον Τυρναβο με τα σακουλακια, τι στα διαλα εχει εκει μεσα χρουτσου χρουτσου καθε μισο χιλιομετρο; # Διπλα της η κλασσικη Λαρισαια( Θρυλικες εποχες ) βλαχαρα μολις μπηκε "Τι κανεις γιαγια;" και απο τοτε δεν το βουλωσε. # Στο παραθυρο η "ωραια" κοιμωμενη με νυχι υπερπαραγωγη μπολιγουντ ( ουτε καν χολιγουντ ) # Λες να ειναι το 32 απ το παραθυρο; Θα την επαιρνε ο διαολος αλλα βαριεμαι να σηκωθω να κοιταξω # "Τα χιλιομετρα ειναι λιγα και η αποσταση μικρη" ο Καρρας πανω απ το κεφαλι μου, πρεπει να με κανει να αισθανομαι οτι φτανουμε ή να μου δημιουργησει τασεις αυτοκτονιας;Αχ "κανε εσυ το πρωτο βημα και θα κανω την αρχη"
# Αριστερα μου ( Κι αλλα διοδια? Τα τεταρτα λες να ειχε δικιο ο Καρρας? ) η ανηψια του Παρθενωνα ( ή αλλου μνημειου αντιστοιχης ιστοριας ... το ηλικιας ειναι λιγο ) με κουτι με λογοτυπο Acer. Αν υποψιαστω οτι ηρθε στην Αθηνα να αγορασει laptop ή Lcd οθονη στο παιδι που φυτευει τις ντοματες θα οδηγηθω στην τρελα # Πφφφ δεν εφερα και Μp3 και θα αναγκαστω να υποστω ολο το ρεπερτοριο του Καψουρα fm. Που ειναι τα λεξοτανιλ οεο?Δεν ειδα να περναμε ακομα τον King Leonidas και η Δεσποινα Μαλεα εν δραση.
11:52 # Οπα... Τωρα θα πιαστω με το σοι της Ακροπολης και θα αρχισουμε τους χορους " Δεν ειμαστε ολες ιδιες αγορακι, δεν ειμαστε ολες ιδιες βασανακι" με μουσικη "τα σφαλματα σου πελαγα" dj Βαγγελας διασκευη. Ε ρε μανα γιατι με γεννησες και το χρουτσου χρουτσου, χρουτσου χρουτσου .
12:05 # This is Θερμοπυλες επιτελους.
12:19 # Μα να μη βαλλουν μια πινακιδα νεον πανω απο την ταουλετα ( δεν ειναι τυχαιος ο αναγραμματισμος) για να καταλαβει η καθε βλαμμενη θεσσαλη οτι για να μην κανει σταση το bus καπου πρεπει να μπορει να κανει την αναγκη της και προφανως αυτο δεν θα ειναι γιογιο;Jesus Crist super star!Παραλειψεις. # Κι αυτο που ελειπε ειναι να ανοιξει η τηλεοραση και να μας κανουν ενεση το Ζικο, βεβαια απο το προηγουμενο μουσικο χαλι το προτιμω. # Τσαλικης και Γκλετσος γωνια ... Στυλιδα
12:47 # Κουραστηκα
13:03 # Λαρισα 66 Βολος 44 αυριο θα φτασω ...
13:33 # Των διοδιων και "Της κακομοιρας" ο χαβας γαμω την τρελα μου εδω μεσα
13:38 # Λιγο σπρωχνοντας, λιγο ετσι, λιγο αλλιως , σα να μου φαινεται οτι εφτασα. Ποιος περπαταει τωρα? Θα περπατησω, ταριφα και δη Λαρισαιο δεν πληρωνω.
20:25 # Ενα κοτοπουλο με πατατες, μερικα πιατα στα σκουπιδια και 2 μιση ωρες υπνο αργοτερα απλα καθομαι και χαζευω τηλεοραση. # Το ανεκδοτο η ειδοποιηση κολαφος των 300 ευρω που με εφερε εδω ειναι ειδοποιηση για αλλη ειδοποιηση.Ελλας του 2010.
00:37 # Αυτο που πρεπει να παραδεχτω ειναι οτι πλουτισαμε το λεξιλογιο μας.Ποιος ηξερε τη σημαινει "μνημονιο" πριν?Η ζωη των ζωων στην Ερτ3 και διαφημισεις στο Μega τι ωραια που περνα κανεις στην εξοχη!
Ημερα 2η
09:35 # Καλημερα! Οτι θα ξυπνησεις το πρωι γιατι περασει αυτος που πουλαει καρπουζια, ο παλιατζης και γιατι η θεια της μανας σου πηρε τηλεφωνο να ρωτησει για κατι μελιτζανες ειναι κατι που δεν το απολαμβανεις στην Αθηνα
20:47 # Εκεινο το συναισθημα της οικοιοθελους απομονωσης, της αποξενωσης και του εγκλωβισμου τι μπορει να στο επιφερει; Μηπως η μυρωδια του καμπου ή η επιστροφη αναμνησεων; # Μετα απο 20 ωρες τηλεοραση εισαι σιγουρη δεν μπορει, δεν μπορει καπου θα κοινονικοποιηθουκε και θα ειναι εντος περιφερειας Αττικης.Ορεξη να εχει κανεις. # Αφου δεχτηκες τις καληνυχτες της κυριας Τρεμη βυθιζεσαι στον τηλεοπτικο ληθαργο που επιβαλλει το κλιμα.
03:30 # Το παζλ συμπληρωθηκε με τη μεταμεσονυκτια καταδιωξη κουνουπιων και αλλων αρθροποδων
Ημερα 3η
10:40 # Παγκακι γραμμης 4 , μπλε λεωφορεια(οτι θα ειχε κι αλλα η μαμα Θεσσαλια; χα ). Της περιβοητης γραμμης 4 με τους αισιοδοξους προορισμους Πανεπιστημιακο Νοσοκομειο - Κοιμητηριο και αναμενεις υπο το αγρυπνο βλεμμα της συννεφιας και της επικειμενης καταιγιδας. # Εισιτηριο με ονομασια "κιτρινο" αξια 70 λεπτα ημερομηνια εκδοσης 23/03/09 και τα συμπερασματα αυτονοητα # Σε αποσταση βολης Λαρισαια 26 χρονη ( δεν ειδα και ταυτοτητα ) ο θεος να σε φυλαει , υψος 1,50 αλλα κατι οι πλατφορμες κατι η κουπ "εβαλα το χερι στην πριζα τις προαλλες" της προσθετουν αλλους 20 ποντους ( ;) ) . # Η "πολη" ακομα κοιμαται ή φοβηθηκε πιθανα καιρικα φαινομενα. # Και καπου εδω πρεπει να αναπολησω ( ωπ το λεωφορειο ) τις στιγμες 6 χρονων πριν που με το δισακι μου στον ωμο σε κιλα μπαρας αρσης βαρων περιμενα να παω στο φροντιστηριο ... απαπα ταραχθηκα παλι. # Ο "Μεγαλος" θα με βοηθησει ελπιζω οπως και τις αλλες φορες , να μην συναντησω κανενα αντιπροσωπου του τραγελαφου του τοτε. # Viva La libertadora! # Μερικα πραγματα παρεμειναν στη θεση τους: ο κυριος με τα κορδονια απεναντι απ τον Οτε, το περιβοητο πρακτορειο ΟΠΑΠ που εχει περασει στην επομενη γενια , το γνωστο καταστημα με αντρικα ρουχα απεναντι απ τα δικαστηρια κτλ. Και καποια αλλαξαν προσθεθηκε πρασινο ( θετικο ) , προσθεθηκαν αυτοκινητα ( αρνητικο ) επεκταθηκαν οι μαζικε ςμεταφορες ( θετικο ) , η forthnet ελειπε ( αδιαφορο ). # Οτι και να γινει αυτη η πολη θα μεινει η ιδια παρακμιακη γεροντοκορη μιζερη, στριφνη και απομακρη # Απορια: Αυτη η γραμμη 12 που ακολουθει κατα ποδας την γραμμη 4 που παει αραγε?( μην ακους γραμμες και ενθουσιαζεσαι καταλοιπα Αθηνων ενα απλο bus ειναι που ουτε ξερει που εχει σταση ). # Οι στασεις απεκτησαν ονομα και ο Κολομβος ανακαλυψε την Αμερικη καπου στο Σεπτεμβρη του 2010. # Οσο πλησιαζεις στα ασπρα σπιτακια η ατμοσφαιρα βαραινει.
11:55 # Και παλι πισω στο λεωφορειο και κατευθυνση Central square. # Στεκεσαι και περιμενεις σκεπτομενη με βαση το υπερσυγχρονο συτημα ανιχνευσης της αφιξης των λεωφορειων πρεπει να φυγω σε 6 λεπτα.Μηπως πρεπει να αρχισω αντιστροφη μετρηση εκ νεου? # Συν οτι σε πλησιαζει η τρελη του χωριου να σε ρωτησει τι γραφεις "Καταγραφω χειρογραφα τα βασανα που θα δημοσιευσω ηλεκτρονικα" # Και το λεωφορειο εφτασε μστην ωρα του.New York γιναμε , New York! # Δεν ειμαι εδω ειμαι μεταξυ Λαμιας και Θηβας. # Στο λεωφορειο για αλλη μια φορα οι κλασσικες φιγουρες.Ο φοιτητης με το DG στο παντελονι, η κυρα-Ρουλα ( τυχαιο ονομα )του απεναντι σπιτιου με γοβα στιλετο, η γιαγια με τα κουτια, ο οδηγος "τι με φτιανς μανα μου", και η παρακμη μιας εποχης με σχισμενο all star και ροζ πουκαμισο με στρασακια.Let me free. # Και μεσα σε ολα της Αελ το αναγνωσμα, και σουζα το αλογακι.
15:00 # Αναχωρησις.Αριθμος θεσης 28 διπλα κανεις , να και κατι θετικο, θα πιεις και μια προσφερομενη (ξοδευτηκαν) πορτοκαλαδιτσα οσονουπω και ολα βαινουν καλως. # Ο καμπος της Θεσσαλιας θα μπορουσε να ειναι το χαλι του σπιτιου σου γεματο μπαλωματα και φυσικα οταν βλεπεις το χαλι βγαινοντας ειναι σου φαινεται ωραιοτερο απ οτι μπαινοντας.
16:40 # Γιατι ενα βουνο λιγο μετα τη Λαμια σου θυμισε τα Φηρα μη με ρωτας.Ισως γιατι η νοσηρη φαντασια σου εβλεπε ενα χωριο στην ψηλοτερη κορυφη και ανθρωπους πισω απο τα δεντρα να κοιτουν το δρομο.Λιγο πιο κατω θα δεις τις Κολυμπηθρες, τα Ελαφια του Κολοσσου και την οδο Ιπποκρατους δεν ανησυχω # Να θυμηθω να πω στη φοιτητρια ετων 45 και κατι ψιλα πως να παει Αγιο Αντωνιο , τα gps και εγω. # Καλα που πιανει και δευτερο προγραμμα προτιμω τη Μονικα ( σε μια μερα εγινε διασημη αυτη ) παρα τις επιλογες του οδηγου. # Καμενα Βουρλα των παιδικων μου χρονων
18:10 # Υποθετω οτι πλησιαζω αλλα το οροσημο "120 ενωμενα εργοστασια επιπλου" δεν το ειδα ακομα. # Πισω απ την πλατη μου το γραφειο ροιτερ εχει μιλησει με 150 ατομα στο τηλεφωνο και απο το Καστρο και μετα εκτιμα οτι σε μιση ωρα φτανουμε.Οτι να ναι.# Αν βρω ποιος εχυσε τον καφε του και μυρισε το λεωφορειο, αν τον βρω. # Θα αφησω τις ευλογιες και εδω μου φαινεται # 120 , Αβ Εθνικης και δε συμμαζευεται ( :P )
# Τελος !!!

ΥΓ1. Ακριβες αντιγραφο απο το χειρογραφο πρωτοτυπο
ΥΓ2. Οποιαδηποτε ομοιοτητα με προσωπα και καταστασεις ειναι απολυτως τυχαια.

Για Γλυφαδα ... ολο ευθεια

Σαββατο στην πολη ... Η τελευταια του Ιουλιου σε βρισκει μαζι με τα Ηνωμενα Εθνη στην Αθηνα να δουλευεις και βραδυ...
Το παιρνεις αποφαση ... εχεις αλλη επιλογη?
Και με αργα και σταθερα βηματα κατευθυνεσαι στο ποστο σου... express στα 10 πραγματα ενας βλακας δωρο :P
Και οσο εργαζεσαι πυρετωδως και με περισση αυταπαρνηση σου αναβει το λαμπακι της καταναλωσης στο μυαλο ... μα τι ανθρωπος εισαι? μη δεις ηλεκτρονικη βλακεια να πας να την αγορασεις ... σε βλεπω με ηλεκτρονικο φαρασι ανιχνευσης σκονης σε λιγα χρονια ... και φευγεις με μια ηλεκτρονικη ζυγαρια τσαντακι ...
Μισό La luna δρομος το σπιτι της φιλης σου που τελει υπο καταληψη , αληθεια ποτε ηταν η τελευταια φορα που την πετυχες εκει αναρωτιεσαι , οσο ψαχνεις το κινητο στο αλλο το τσαντακι οχι στη ζυγαρια για να παρεις τηλεφωνο να σου ανοιξουν την πορτα .... "Τα νευρα μου ποτε θα μαθουμε ποιο ειναι το σωστο κουδουνι? "
Η πορτα ανοιχτη και ο αρχηγος της Σαββατιατικης ανιας ειναι ξαπλωμενος στο κρεβατι ...
Οι διαπραγματευσεις ξεκινουν και σε 5 λεπτα η αποφαση παρθηκε δημοκρατικα θα παμε για κρεπα...
Και ξεκινας το ταξιδι σου με οδηγο τη γραμμη 11 του τρολλει και κυριως το ενστικτο σου γιατι καπως σου περιεγραψαν να πας αλλα δε θυμασαι και πολλα.
Μια ωρα αργοτερα... ( αποστασεις Αθηνας αγαπη μου )
Κατεβαινεις απο το λεωφορειο και εισαι στην ακρη του πουθενα ή καλυτερα σε αγνωστη για σενα ζωνη κυκλοφοριας ... Που μου ειπε? Πλατεια Αγιου Λαζαρου... Ευαγγελικης σχολης και κατι ανηφορες ωραια ... Μετα απο μια μικρη αναζητηση, παντα με την ζυγαρια/τσαντακι στο χερι ,το βρισκεις ...
Ειναι απο εκεινα τα μαγαζια με γλυκα και παγωτα που τιμουσες τα πρωτα χρονια του Αθηναικου βιου σου και τωρα ειναι ο χωρος που δουλευει η φιλη σου , δεν το λες και ευκολο στην προσβαση αλλα τι να κανεις πρεπει να στηριξεις ολους τους σκληρα εργαζομενους...
Λιγα λεπτα αργοτερα η πραλινα κυλαει στο αιμα σου ... Ηθελε και παγωτο φερρερο ο αλλος
τς πολυ εξιχρονιστήκαμε τελευταια και δεν μπορω...
Μεχρι τοτε η μερα σου κυλουσε κανονικα φυσικα εως και αναμενομενα
Και μετα ακολουθουν ταραχες και εμετοι ... μεταξυ Βυρωνα Παγκρατιου και Συνταγματος..
Η τρελα του φιλου σου και η τυπικουρα του ... "Δεν μπαινω σε τρολλει χωρις εισιτηριο με τιποτα" σε αναγκαζουν να βγαλεις κεραιες και να συνδεθεις με τη γραμμη του τρολλει ...
Η ακατασχετη πολυλογια ξεκινα καπου στο Βυρωνα μαζι με την ανιχνευση περιοχων προς κατοικηση και τα πλεονεκτηματα ή οχι αυτων ... "Εδω θα εμενα ανετα ειναι και κοντα με ενα 11 πας Συνταγμα και παιρνεις μετρο " και το τετραγωνο μυαλο σου παει απ ευθειας στο ¨κακο" ... "Κι αν απεργει?" ....
Τα μεσανυχτα σε βρισκουν στη νοητη γραμμη των συνορων του Παγκρατιου με Βυρωνα εξακολουθεις να κινεισαι με ηλεκτρισμο αλλα δεν κανεις στασεις ... εισαι ηδη φουλ.... Και η πολυλογια συνεχιζεται ( μην ξαναπεις κανεις οτι μιλαω πολυ θα γινω εξαλλη )
"Αυτη η περιοχη μου θυμιζει Αλεξανδρουπολη ... και λιγο παρακατω Δραμα" Χριστε θα κρατησει πολυ η περιηγηση στη Βορεια Ελλαδα ?
Μ.Κωνσταντινου και Ερατοσθενους ...φαναρι κοκκινο , ταμπελα προς Πειραια...

"Απο εδω παμε για Πειραια σου ειπα εγω"
Και τρελαινεσαι στους δρομους.... " Και για κεντρο απο εδω πανε την τρελα μου θα εχει και αλλη ταμπλελα για Πειραια παρακατω"
Το ζευγαρακι της μηχανης που περιμενει αδικα το φαναρι γελα εις βαρος σου ... και ενα κυμα ντροπης σε κυριευει ... αλλο τιποτα
Ζαππειο ... Οταν ηρθα απ τη Λαρισα δεν εκανα ετσι ορκιζομαι ...
"Καλα το τι ψωνιστηρι θα γινετε εδω μεσα ... " και λιγο πιο κατω πισω απ τα δεντρα κουαρτετο εγχορδων .... Προχωρας και συζητας ανεμελη εχοντας το νου σου τριγυρω και οι μοναδικοι περαστικοι που συναντας διαφωνουν μεταξυ τους "Οχι κοπελα μου δεν γινεται να δουλευεις στο Γκαζι και να σαι στρειτ" ... Λιγο πιο κατω "Αυτος δεν ειναι ο Πρετεντερης?Που παει νυχτιατικα?"

Σερνεις τα βηματα στην ευθεια , κουραστηκα τι να κανω ειμαι και εργαζομενο κοριτσι , μεχρι να σε αποστομωσεις η απορια του φιλου σου
"Καλε σου μιλαω που κοιτας?"
"Υπαρχει περιπτωση να παμε λαθος ... κι αν παμε λαθος θα βρεθουμε Γλυφαδα"
Εκεινο το εγκωφαντικο "Αχ ωραια " σε σκοτωνει ....
3 παγκακια πιο κατω αγνωστος καθεται σε παγκακι ...
"Υποπτη φυσιογνωμια ... Οπλιζω ζυγαρια ... "
"Σιγα μωρε"
"Αν καμμια φορα παθεις τιποτα να δω τι θα λες"
" Δεν θα παθω εγω αυτος θα παθει αν αρχιζω να τσιριζω... Ολικη κωφωση"
Φτανεις στο Συνταγμα επιτελους ...
Ο ελεγχος εισιτηριων ειναι ακριβως αυτος που περιμενεις λιγο πριν τις 2 , οπως και η προτροπη να παμε καμμια μερα στον Αυλωνα για βολτα ...
Η μοιρα , εκεινη η χοντρη κυρια με τις 2 αδερφες που ευλογει τα παιδακια οταν γεννιουνται και εσενα προφανως σε εφτυσε , σε αναγκαζει να κατεβεις Αττικη γιατι ο ηλεκτρικος δε λειτρουργει ακομα..
Ο Γολγοθας για την ανοδο στη Πατησιων καπου εκει ξεκινα ...
"Εδω δεν θα εμενα με τιποτα, τελειωσε η Βοτανικο θα μεινω ή Παγκρατι ή Βυρωνα"
Αχ και ακομα δεν ηρθε μετα τι θα τραβηξουμε .. απορεις οσο κουνας συγκαταβατικα το κεφαλι...
Ο πολυαναμενομενος προορισμος απλωνεται μπροστα σου Πατησιων avenue.. και ο αδιορατος πονοκεφαλος αρχιζει να σου περνα ... Αποχαιρετας την "λατρεμενη" υστερια της βραδιας και φτανεις στο σπιτι...
20 λεπτα αργοτερα το πορτοκαλι φωτακι του μσν αναβει ....
"τι επαθα .....???/ Πηγα να περασω απεναντι το φαναρι και ηταν πισω μου δυο που... τις οποιες και δεν ειδα ... Σταματαει ενα αυτοκινητο και λεει 20 ειναι καλα ? Παθαινω σοκ....
Σας παρακαλω κυριε... και η απαντηση? Τι φτουρας εσυ αγορι μου? σε 1 λεπτο εξαφανιστηκα"
Μπορει καποιος να μου ορισει το σουρεαλισμο?

La Luna

Τελικα ποσο χαλαρωτικο μπορει να ειναι μετα τη δουλεια να περπατας στους δρομους της μισοαδειας πολης? Λατρευω αυτους που πηγαν διακοπες λατρευω τις απεργιες ,λιγοτερα καυσιμα λιγοτερη φασαρια στους δρομους
"We were walking - we were talking
We were laughing about the state of our lives"
Και γυρνας στο σπιτι σου και βαριεσαι το πολυαναμενομενο ρεπο ερχεται την επομενη μερα και ο προγραμματισμος σου δεν υπαρχει ... Τι με χτυπησε καλοκαιριατικα σκεφτεσαι και καλεις ενισχυσεις... Εκεινες οι ευλογημενες κινητες συσκευες ... ξερεις αυτες με τα νουμερακια ...
"Ελα ρε βαριεμαι.... ελα απο δω... εεεε? " ( τα ματακια δεν πιανουν απ το τηλεφωνο ... επρεπε να δοκιμασω τη βιντεο κληση )
Και η αμεσως επομενη σκεψη σε τρομοκρατει .... "Μ αρεσει που καλω κοσμο και εδω μεσα δεν χωρας να πεταξεις μπλουζακι στο πατωμα" Τεσταρεις τα αντανακλαστικα σου και μαζευεις τα παντα σε χρονο ρεκορ , πριν σε παρει τηλεφωνο ενας απ τους υστερικους φιλους σου να σε βρισει γιατι εχει φασαριες στο δρομο ... Εγω τι φταιω αναρωτιεσαι και δεν βγαζεις ακρη ...
"The light of la luna"
Φτανει μεσα στη συγχιση οπως παντα ... Και αρχιζει η ανασκοπηση των τεσσαρων ( λιγοτερο ειναι αλλα δεν το κανω θεμα ) χρονων διακυβερνησης με κυβερνητη τον Ερμη ! Γιατι μαμα με γεννησες Σεπτεμβριο?
"and I don't know why I left you that day
And I don't know where you are"
Βρισκεις το χρονο να το "διασκεδασεις" με τον παραδοσιακο τροπο της παρεας , ρισκαρωντας εσκεμμενα και προσδοκομενα της ψυχικη σου ηρεμια ... Και στο τελος καταντας να καταριεσαι τη μοιρα σου που σε βοηθουσε αλλοτε ή ετσι πιστευες .... Αυτα τα up and down εξιταρουν το ενδιαφερον σου, μεχρι να φορτισει η φεγγαροπετρα στο μπαλκονι ....
"Ah la Luna la Luna
The night that we fell under the spell of the moon"
Και μετα το νερο πεφτει στο νεροχυτη διωχνοντας την παρεα που ηρθε ακαλεστη .Η λιγουρα που ακολουθει ειναι περισσοτερο προβλεψιμη απο την επαναληψη του ¨Κωνσταντινου και Ελένης". Κρατιεσαι στο υψος σου αρχικα και τελικα ενδιδεις στην αφορητη πιεση της τυροσαλατας by night και οσο η πολη κοιμαται εσυ βρισκεσαι στην ουρα του πλησιεστερου ταχυφαγειου ... δεν πεινας μονο εσυ τετοιες ωρες .... Δεν φταιω εγω αυτος φταιει με παρεσυρε....
"I remember when I met you
All the stars were hanging in mid-air"
Περπατας και τρως στο δρομο για να χωνεψεις ευκολα, υποτιθεται ... Τι παραξενη συνηθεια , λατρευεις να περπατας τη νυχτα στους δρομους ... ( ολα τα προβληματα σε μενα? )
Και το πρωι αφου ξυπνησεις με τις φωνες ... καλα το ξυπνητηρι ποτε χτυπησε?
Ετοιμαζεσαι να επισκεφτεις τη γκαρσονα φιλη σου ... θες να στηριξεις το σκληρα εργαζομενο... Να θυμηθω να αιτηθω να παρει βαρεα!
Το μεσημερι σε βρισκει ακομα στο κεντρο να αναρωτιεσαι γιατι κλεινει γνωστο πολυκαταστημα .... Μα τι γινεται πια? Και η πολιτικη σου ανησυχια ισχυροποιειται μεταξυ star club και cheezy cream deluxe υπο τη μουσικη υποκρουση του φεγγαριου
"On and on the band was playing
A song of surrender
On and on the sun would soon break thru"
Καπου στην Αιολου ερχεται στο μυαλο σου η ανυπαρκτη καταγωγη σου απο τη Σμυρνη και τις μαγισσες της και αρχιζεις να καταριεσαι την ανευθυνη φιλη σου που για αλλη μια φορα δεν φορτισε το κινητο της και περιμενεις τσολιας στα ανακτορα να τη βρεις στο δρομο...
Καπου στο τελος του απογευματος αφου την εχεις βρει ευκολοτερα απ οτι νομιζες γυρνας προς το σπιτι με το γεματο με αλλοδαπους , οπου γης και πατρις , τρολλει της γραμμης 5.
Ουφ κουραστηκα La luna