Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010

Παρε πασα μου

Ανοιξε αποψε την καρδια σου



" Τα παιχνιδια του μυαλου ηταν παντα στο στυλ σου ... εκεινο το τριπακι της δευτερης αναγνωσης , της αναλυσης και των συμπερασματων. Τα παιχνιδια αυτα σε μεγαλωσαν και σε εκαναν τον ανθρωπο που εισαι γιατι το δεχτηκες μη ρωτας , γιατι να μην το δεχτεις αλλωστε σε ικανοποιουσε Και το χτυπημα που θα σε ενοχλουσε δεν ειναι κατι που θα ετρεχε αιμα ουτε κατι που θα πονουσε το σωμα σου , το χτυπημα ηταν πνευματικο και υπογειο. Αμφιβαλλεις και σε διαλυει; Δεν θα πρεπε το ξερεις εχεις την επιγνωση παντα την ειχες μονο που εχεις χασει την μασκα οξυγονου σου , τον ελεγχο Χμμμμ για ποσο ακομα δεν ξερεις παλευεις και θα συνεχισεις να το κανεις θα παλευεις , με τους ανεμους και τον εαυτο σου ...Δεν εχεις παραδοθει ακομα στον αδυναμο εαυτο σου δεν εισαι διατιθεμενη να το κανεις εκεινο τον εαυτο τον εχεις κλειδωσει για τους εξω και για σενα
Κλειδωσες και πεταξες τα κλειδια χρονια τωρα ...
Προβλεπω μαζικες κατολισθησεις ... "




Δως μου και εσυ τη μοναξια σου τη μιση ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε μου τη γνώμη σου
( Το Λακωνίζειν εστι φιλοσοφείν με εξαίρεση εμένα )