Δευτέρα 4 Απριλίου 2011

Γαμώ την τύχη μου, γαμώ

Ας υποθέσουμε ότι αποφάσισες μια μέρα να "εξερευνήσεις" περισσότερο την πόλη σου για κάποιο ανεξιχνίαστο λόγο ή απλά για να ανοίξεις το μαύρο χάρτη κουτάκι κουτάκι όπως συνηθίζεις με τo αγαπημένο σου pc game. Το αναμενόμενο θα ήταν να συναντήσεις 1000 αλλοδαπούς μέσα στο λεωφορείο , 2000 άτομα περισσότερο απ το κανονικό ηλιοκαμένα κάπου στην Πατησίων , άλλους 3000 ντόπιους και μη στις δημόσιες υπηρεσίες και άλλους 5000 από δω και από κεί τέλος πάντων τότε θα μπορούσε άνετα η ιστορία σου να μετονομαστεί σε "Η Βαλκυρία και 100000 μαύροι, άσπροι,κίτρινοι κτλ" αλλά που να ταιριάξεις εσύ με τα συνηθισμένα ... Χωρίς να αποφασίσεις τίποτα λοιπόν ξεκινάς από το σπίτι σου κατηφής και ελαφρώς πονεμένη (αν περπατάς ένα σωρό ώρες μην περιμένεις μετά να μη σε πονάνε τα πόδια σου ) για διπλανό συγγενικό σπίτι ...
Πολυκατοικία νούμερο 1 : Τι βλέπουμε τα ματάκια μου πάλι; Γύρω στους 50 έγχρωμους στην είσοδο καλύπτουν με τα σώματα τους κάποιον ή κάτι που βρίσκετε στο πάτωμα και πίσω τους αναδύεται μια ανάμεικτη και εξαιρετικά αποκρουστική μυρωδιά οινοπνεύματος/μπεταντιν/ιωδίου και δεν ξέρω και εγώ ποιού άλλου αντισηπτικού ... Και δεν μπορώ  τις μυρωδιές σου είπα ; Το κεφάλι μου με πονάει σε κλάσματα δευτερολέπτου , όσο και να προσπαθώ να το αποφύγω κούτσα-κούτσα ... Το πονεμένο πόδι μου γαμώ ...

Πολυκατοικία νούμερο 2 : (Ακριβώς δίπλα στην προηγούμενη αν έχεις τύχει διάβαινε και ριζικό περπάτει ) Ξανθιές δίμετρες παρουσίες με μια ελαφριά στρώση στόκου στη μούρη και ένα ελαφρώς εκρού του νεκρού βαμμένο από πάνω ... Και να είχε πετύχει το χρώμα να πω αλλά δεν πέτυχε .... Βρε τι κάνουν αυτές εδώ , δεν είναι εδώ η πιάτσα ... Πάλι μετακινήθηκαν και έχασα επεισόδια;; Και ξαφνικά γνωστός κύριος της γειτονιάς βγαίνει στην είσοδο και τις υποδέχεται περι χαρής μέχρι να σε δει να περνάς δίπλα και να κοκαλώσει το χαμόγελο στο πρόσωπό του ... Και εσύ το θράσος : 
"Κύριε Αντρέα ( τυχαίο το όνομα ) τι μου κάνετε καλά ; " Και πάλι κούτσα κούτσα προχωράς παρακάτω και φτάνεις επιτέλους στον προορισμό σου που αν δεν είχες περάσει απ τη Σκύλα και την Χαρυβδη θα είχες φτάσει σε δύο ολόκληρα λεπτά.... Τακτοποιείς το θεάρεστο έργο για το οποίο ξεκίνησες και ετοιμάζεσαι να φύγεις με την ελπίδα ότι θα φτάσεις ήσυχα και ήρεμα στο σπίτι φίλη σου ( ταυτόχρονα κάποιος κάπου πάνω από το σύννεφα είχε πεθάνει στα γέλια ) 
Πολυκατοικία νούμερο 3 : Αυτοκίνητο παρκαρισμένο απ έξω άλλου γνωστού της περιοχής ( αυτή η δικτύωσή μου θα με φάει το μυρίζομαι ) Το παράθυρο απ το πίσω τζάμι σπασμένο ... Κι αρχίζεις τα τηλέφωνα να του το πεις του ανθρώπου ότι τον κλέψανε. Και σου λέει περίμενε ένα λεπτό να κατέβω και μετά παρατηρείς δύο επιβλητικούς τύπους να σε πλησιάζουν .... Μη μου πείτε , μη μου πείτε ότι εμφανίστηκα λάθος ώρα ... από που να φύγω πάλι το ανάπηρο .... την τρέλα μου και στο τσακ κατεβαίνει ο πανικόβλητος ιδιοκτήτης ένω  αυτοί εξαφανίζονται με σχεδόν διακτινισμό ...
Φφφφφ και φτάνεις στη στάση .... 
Περαστικός νο1 : Γνωστός τρελός της περιοχής που διασχίζει την Πατησίων σαν να είναι καρόδρομος ... Πέφτει πάνω σου ... διατηρείς την ψυχραιμία σου με κόπο
Περαστικός νο 2 : Αγνώστου ταυτότητας και φύλου κινούμενο αντικείμενο με ρόζ καλσόν και γόβα... Πέφτει πάνω σου ... Δεν θα ταραχθώ όχι ...
Περαστικός νό 3 : Τυφλός με μπαστουνάκι ... και το μπαστούνι χτυπάει στο πόδι σου το πονεμένο χωρίς να πάρεις είδηση ... Εντάξει τουλάχιστον αυτός δεν φταίει  ....


Μη μου την τύχη τάρα τε ...

Τρίτη 22 Μαρτίου 2011

θέλω μονάχα να σου πω πως απόψε σκότωσα τη γάτα ....

Φάση δεύτερη οι ταραχές ...
Φάση πρώτη δεν έχει, δεν έχει αρχή και δεν έχει τέλος και σιγά που θα είχε... Έχει απλώς ένα ατελείωτο κύκλο γύρω από ταραχές , υστερίες αναπροσαρμογές και αναδιαρθρώσεις ... Κατά διαστήματα με χτυπάει καλώδιο εξαιρετικά ηλεκτροφόρο και κάτι με πιάνει , αυτό το κάτι δεν προσδιορίζεται μην περιμένεις άδικα, συνήθως ξεφεύγω λίγο απ αυτά που θα ήταν για μένα μια καθημερινότητα ή ένας τρόπος ζωής ας πούμε μέχρι να επανέλθω στην εκνευριστικά απόλυτη όψη του χαρακτήρα μου , που θα τον αποκήρρυτα άνετα αλλά δε μου δίνει την ευκαιρία ...  Και όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι ....
Σταμάτησα να μπαίνω με τις ώρες στο ίντερνετ ένα ηλιόλουστο πρωινό του Μαρτίου , όχι γιατί αυξήθηκαν οι υποχρεώσεις μου , ή γιατί αποφάσισα να κάνω αποτοξίνωση αυτές οι αποφάσεις ακολουθούν τη λογική της δίαιτας ... από Δευτέρα , απλώς γιατί ξύπνησα από το ανάποδο πλευρό , από εκείνο το πλευρό που σου φέρνει στο στόμα μια ωραιότατη καληνύχτα η ώρα 9 πμ και ένα ωραιότατο γαμώ την τύχη μου γαμώ πάλι ξέχασα να αλλάξω το ξυπνητήρι , ξύπνησα στραβά τι να κάνουμε ... Και να μείνω εγώ εκτός ιντερνετικής κοινωνίας είναι σαν να αποφασίσει μια στιγμή η Αλεξίου να κάνει ντουέτο  με την Στέλλα Μπεζεντάκου αυτά δεν γίνονται... Κι όμως γίνονται γίνονται και ανεβαίνει η Χαρούλα με τη Στέλλα χεράκι χεράκι στην πίστα όσο ο υπολογιστής τηλεφωνούσε στη Νικολούλη να δηλώσει την εξαφάνισή μου...  Μετά αποφάσισα να διαβάσω τα βιβλία του Χάρι Πότερ
άλλη μια απλή καθημερινή συνήθεια για έναν άνθρωπο που θα μπορούσε να ήταν κολλητός με το Βενέζη και το νούμερο 31328 πρόσφατα έπαψε να είναι pin στο κινητό του ...  Τέλος πάντων το αποφάσισα και βρέθηκα στα ξαφνικά να παρακολουθώ το Χάρι να μοναμαχεί με την Φραγκογιαννού στα ερπετικά  και μετά άντε βρες εσύ ποιος είναι ο κληρονόμος του Σλίθεριν ... 
Σταμάτησα να παίζω το παιχνίδι κόλλημα της εποχής και τώρα που το καλοσκέφτομαι θα έχω πέσει τουλάχιστον 10 θέσεις  αλλά γι αυτό θα υστεριάσω αργότερα και φυσικά και πολυαναμενόμενα έκανα μερικές μετακομίσεις στα έπιπλα του σπιτιού ... Στάνταρ κίνηση των υστεριών μου είναι οι μετακομίσεις αν δεν αναστατώσω το σπίτι αλλάξω θέση σε όλα τα έπιπλα και καταλήξω στο τέλος ότι τώρα είναι καλύτερα από ποτέ όπως έλεγα και τις προηγούμενες 3457 φορές δε συνέρχομαι ... Όχι ότι έτσι συνέρχομαι άλλα είμαι πολύ κοντά στο τέλος της περιόδου αναταραχής ...
Α ξέχασα στο τέλος θα εκνευριστώ που έχασα το χρόνο μου με βλακείες ....




ΥΓ. ... έτσι και ζήσει στο τέλος ο Χάρι Πότερ θα εξαπολύσω κάτι ασυγχώρητες κατάρες που δεν θα ξέρετε που να κρυφτείτε ... Κι αν αναρωτιέσαι που θα με κατέτασσε το καπέλο επιλογής ... Στην έχω την απάντηση ... Προφανώς στο Σλίθεριν ... ;)





Κυριακή 6 Μαρτίου 2011

Ωδή στη γελοιότητα ( The Lady Gaga's project )

Καλημέρα
Η ανάρτηση είναι "προγραμματισμένη" να εκραγεί Απόκριες το χάραμα ... Μη μου πείτε ότι θα μπορούσα να διαλέξω καταλληλότερη μέρα για να ασχοληθώ με την συγκεκριμένη "προσωπικότητα" να την πω; Ας την πω ... 
Λοιπόν πες ότι αποφάσισες να βγεις στο καρναβάλι , να πας στην Πάτρα  που λέει ο λόγος μη δω καμία ντυμένη πριγκίπισσα χανούμισσα και δεν ξέρω τι άλλο θα θεωρούνταν κλασσικό γιατί θα ταραχθώ το φετινό απόλυτο must είναι η εμφάνιση μπριζόλα χοιρινή  ... Δε θα δυσκολευτείς καθόλου .. Πας στο χασάπη αγοράζεις 5-6 ζώα σε κομματάκια που άντε να τα έτρωγες να το δεχτώ σε ένα βαθμό γιατί δε με λες και vegan αλλά να τα κάνεις "ρούχο" τέλος πάντων, τα τοποθετείς πάνω σου με επίβλεψη σχεδιαστή ,κανόνισε μιλάμε για τέχνη τώρα, και κυκλοφορείς ελεύθερη μαζί με ένα βοηθό να διώχνει τις μύγες.. Θραύση θα κάνεις στο υπόσχομαι ... Σαν αξεσουάρ μπορείς να προσθέσεις ένα κουτάκι από αναψυκτικό στα μαλλιά για να ολοκληρώσεις την εμφάνιση ...και απαραίτητα υιοθέτησε ένα αφοπλιστικό Poker face του στυλ " είναι απόλυτα φυσιολογικό αυτό που κάνω τι σου κάνει εντύπωση" ... Μην ανησυχείς καθόλου θα βρεις ανθρώπους να σε θαυμάσουν και όχι λίγους ...
Δε θες καρναβάλι δε θα επιμείνω θες απλά να γίνεις διάσημος, να σε κυνηγούν οι paparazzi, ή απλά να καλύψεις την μετριότητά σου ... Εξαιρετικά απλή η  συνταγή αν και είναι bad το timing ... όπως και να χει θα δω τι μπορώ να κάνω ...  Χρειάζεσαι ένα τραγουδάκι σε πρώτη φάση με πλήθος επιφωνημάτων τύπου " la la oh lala" για να επιδείξεις τις φωνητικές σου ικανότητες και μετά επιβάλλεται να τοποθετήσεις πάνω σου οτιδήποτε βρεις στο ψυγείο θα μπορούσες και το ίδιο το ψυγείο αλλά είναι λίγο βαρύ εναλλακτικά για συσκευή σου προτείνω το τηλέφωνο...  Οι εμφανίσεις σου πρέπει να είναι ιδιαίτερα μελετημένες , πρόσεχε μην περάσεις απαρατήρητος , εκεί στηρίζεσαι να ξέρεις αλλιώς δε θα σε μάθει ούτε η μάνα του Alejandro ότι και να κάνεις στην κηδεία ... 
Και κάπου εδώ αναρωτιέται κανείς η Lady Gaga έκανε το αυγό ή το αυγό τη Lady Gaga; Με όλο το σεβασμό στις κότες ...




ΥΓ. Αν απλά έχεις γεννηθεί this way υποστήριξε το ... ξέρεις πόσο ανέβηκαν τα εισιτήρια για μια αξιοπρεπή κωμωδία , μια επιθεώρηση ή για το τσίρκο ; Χρυσάφι ... θα προτιμήσω το youtube ... 
Don't call my name Roberto ...

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011

Στο κελί 33 πίσω απ την κατάθλιψη

Γειααααααααααα
Στης καρδιάς μου το πρώτο σεργιάνι εμπριμέ είχα βάλει φουστάνι και πήγα σε άλλη μία γιορτή. Σας έχω πει ότι μου τι σπάνε οι γιορτές;;; Σας το έχω πει αλλά πάω τι να κάνω; ... Άλλη μία φορά τα ίδια πάνω κάτω άτομα με τις προηγούμενης και εδώ το θέμα μου ξεφεύγει απ το λουλουδάκι του μπαξέ που θα με πάρει μου ταξε και από πάσης φύγης καλαματιανά και νησιώτικα. Η εορτάζουσα πιο της κουλτούρας απ την προηγούμενη,  πιο grande ξέρεις, και πιο του δικού μου "ποιοτικού" μουσικού ακούσματος  , τζάμπα είχα πάρει τα ακουστικά για το Pc μαζί, δεν χρειάστηκαν. Το κοινό προσαρμόστηκε άμεσα και εκεί που χόρευαν την προηγούμενη φορά σχεδόν στην είσοδο εδώ το ρίξαμε στις συζητήσεις.. Αυτές οι "φιλολογικές" βραδιές που κατά 95% διαφωνώ με τους πάντες , δεν είμαι καλέ αντιρρησίας συνείδησης  ούτε πνεύμα αντιλογίας απλά έχω παρκάρει δίπλα, είναι απόλυτα  του γούστου μου. Δεν ξέρω αν είναι θέμα dna και 15 γενιές πριν τον Καραΐσκάκη, υπήρξε πρόγονος μου αντάρτης, ποπολάρος κτλ , εγώ δεν φταίω πάντως έτοιμος ήσουν να με κατηγορήσεις νομίζεις δεν το βλέπω έγω το ύφος σου; Τι έλεγα; Α ναι για τις φιλολογικές βραδιές...
Το θέμα μας , κινείται γύρω από total black maxi εμφανίσεις. Εκείνα τα απόλυτα must μιας "προσεγμένης" ντουλάπας. Μιας ντουλάπας ευλαβούς, θρησκευόμενης και ασκητικά δομημένης.... Οι καλόγριες και τα μοναστήρια ... Attention : Αν είσαι τύπος που μόλις ήρθες από το Άγιο όρος ή σου άρεσε τρομερά η "φούστα" που σου έδωσαν να φορέσεις στα Μετέωρα ή σταμάτα τώρα να διαβάζεις ή δες το χιουμοριστικά. Ο κλήρος τελευταία είναι top στις οικογενειακές συζητήσεις , τι χαρά κάνω δε σας περιγράφω, λόγω της φιλίας ενός εκ των μελών της οικογένειας Άνταμς με ένα μοναστήρι. Με το κτίριο, με τις κατοίκους και με όλα τα συναφή ... Όχι, όχι καλόγρια στο σόι δεν έχουμε , πάλι καλά , απλά μια φιλία με δύο-τρεις εκείνου του μοναστηριού. Και εκεί που έχεις πάει σε μια γιορτή και έχεις να δεις κάποιους από το σόι σου καιρό μαθαίνεις ότι το ρίξανε στα θεία οι παντελώς άσχετοι μέχρι πρότινος και σου έρχεται ο πανικός , αν δε σου έρχεται καλά μην βαράς εμένα θα μου ερχόταν τι να κάνουμε ... Μια ωραία πρωία αποκτάς "πνευματικό" και είσαι στα τηλέφωνα κάθε τρεις και λίγο, σου κλείνει το τηλέφωνο στη μούρη και συ το βρίσκεις χιουμοράκι και εξάσκηση και για να φας τυρί σαρακοστή γιατί το έχεις οργανικά ανάγκη ζητάς άδεια ... Μετά αναλαμβάνεις την "αναστήλωση" της Μονής τάδε .... από πρίζες και βρύσες μέχρι πλακάκια και αυλές και έχεις κολλητηλίκια με την ηγουμένη και whats up διασυνδέσεις κάθε τρεις και λίγο ...Και στο τέλος τα 3/4 των συζητήσεών σου περιλαμβάνουν θέματα σχετικά με το τι έγινα στο μοναστήρι Α , πότε ενθρονίστηκε η ηγουμένη Β και πια είναι η γνώμη σου για τον ηγούμενο Γ με μουσική υπόκρουση καμιά δεκαριά απολυτίκια. Άσε που στην γνώμη των άλλων ότι το πιθανότερο οι ρασοφορούσες να έχουν κάποιο υποβόσκων έστω ψυχολογικό πρόβλημα κολάζεσαι απίστευτα σε περίοδο νηστείας ...
Ε συγγνώμη τώρα εγώ ο εξωτερικός και ελάχιστα έως καθόλου θρησκευόμενος να μην το πάθω το ελαφρύ επεισόδιο που ακόμα θυμάμαι την βλαμένη στη Σύμη και με είχε χτυπήσει ο ήλιος κατακέφαλα καλοκαιριάτικα συν ότι δεν είχα πάρει καλό αντηλιακό και επέμενε να φορέσω εκείνο το άθλιο πανί γιατί ήμουν προσβλητικά ντυμένη λέει για να μπω στην εκκλησία . Να πεις ότι με παίρνει να ντυθώ προκλητικά, άντε να ντυθώ αλλά δε με παίρνει ...




ΥΓ. Φέτος θα πάρω με  μεγαλύτερο δείκτη προστασίας .....

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2011

Ο ήρωας του αμμόλοφου

 Τι ώρα είναι δε θα ρωτήσω και δε θα κλάψω μα θα μιλήσω ….
Γύρισες απ τις υποχρεώσεις σου τις ατέλειωτες ( για τις οποίες θα κλαφτώ εν καιρώ ) αργά το απόγευμα, πήρες και θρυλικές αποφάσεις , οι οποίες επίσης δεν είναι της στιγμής και ξάπλωσες να χαλαρώσεις. Λίγη ξεκούραση την χρειαζόσουν άλλωστε. Μόνο που δεν τα υπολόγισες καλά. Όταν οι άνθρωποι ξαπλώνουν να ξεκουραστούν η ώρα 8 το απόγευμα δεν κοιμούνται και κυρίως δεν ξυπνούν στις 2 για να κόβουν βόλτες μετά σαν το Χάρο και να σκέφτονται ότι δουλεύουν το γλυκοχάραμα. Είναι η στιγμή που καταριέσαι για άλλη μια φορά το μισητό τηλέφωνο αλλά απ’ την ανάποδη … Γιατί δε με πήρε κανείς να ξυπνήσω;;
Τι να κάνεις; Τι να κάνεις ; Πώς να δολοφονήσεις χωρίς έλεος αυτή την άχρηστή ώρα; Ασχολείσαι με τον υπολογιστή , παίζεις 5-6 παιχνίδια και διώχνεις απ τη ζωή σου 2-3 ώρες. Σε βρίσκει η ώρα 5 να βλέπεις τηλεμάρκετινγκ στην τηλεόραση μέχρι ένα τυχαίο ζάπινγκ να σε βγάλει στην πόρτα του Σκαι και στο ντοκιμαντέρ κόλαφο..
Το θέμα μας είναι η ζωή των σκαθαριών και το τοπίο έρημος… Η περιηγησή σου ξεκινά με το αρσενικό σκαθάρι να ψάχνει γκόμενα. Τα κοντινά στο θλιμμένο βλέμμα του κυρίου-Σκαθάρι στην αγωνιώδη περιπλάνηση του πάνω στον αμμόλοφο με πιάνο να ακούγεται στο βάθος σου φέρνει άνετα στο μυαλό τον Λεονάρντο στην κουπαστή του Τιτανικού. Και μετά ό φοβερός αφηγητής ( 10 μέρες θα γελάω ) σε ενημερώνει ότι η αναζήτηση απέδωσε. Ναι ναι μπορείς να χαρείς άνετα το βρήκε το ταίρι του και μετά αρχίζει η διαδικασία να τη ρίξει … Αστα άλλα δράματα και τα κοντινά κοντινά και το πιάνο πιάνο και η περιγραφή αλλά αφηγητής τσόντας σταθερη. Τα σκαθάρια, λοιπόν , ( να το πω ευγενικά ) συνουσιάζονται με κλειστά φώτα under ground αφού έχουν φτιάξει μια τύπου μπάλα από χώμα όπου στο τέλος η θηλυκή θα κρύψει το αυγό της.. Επί 20 λεπτά παρακολουθούμε τα σκαθάρια να μαζεύουν κόκκο κόκκο το χώμα και με απίστευτη μαεστρία να φτιάχνουν την περιβόητη μπάλα. Δεν χρειάζεται να αναφέρω φαντάζομαι ότι αν δεν είχα κοιμηθεί αρκετά θα με είχε πάρει ο ύπνος στο 5λεπτο ; Τα δε κοντινά είναι τόσο έντονα που από λεπτό σε λεπτό περιμένεις να ξεπηδήσει από την τηλεόραση το μεταλλαγμένο έντομο και να σε φάει υπό τις νότες του Μπετόβεν του Μπαχ και δεν ξέρω και εγώ ποιού κλασσικού ακούς τόση ώρα.
Αφού τα κατάφεραν έθαψαν την μπάλα θάφτηκαν και τα ίδια και …
« Μετά την ολοκλήρωση της πράξης το αρσενικό αποχωρεί προς ανεύρεση νέας συντρόφου » Πες μου τώρα ότι οι άνθρωποι δεν έχουν άμεση σχέση με το ζωικό βασίλειο και πως διαφωνείς με το Δαρβίνο ή ότι δεν ξέρεις κανένα που στην 5η μετεμψυχωσή του δεν θα γεννηθεί σκαθάρι… Τέλος πάντων ο Δαλάι Λάμα δεν έχει να κάνει με το θέμα μου ή μήπως έχει;
Η θηλυκή μένει με το αυγό ένα δύο μήνες και το αφήνει κι αυτή μέχρι να εκκολαφθεί … Ένα χρόνο αργότερα που αν μπορούσε ο σκηνοθέτης να μας το δείξει δευτερόλεπτο το δευτερόλεπτο θα το έκανε άνετα, «μια νέα ζωή εμφανίζεται στη μέση της ερήμου» …
Λίγο πριν το κλείσιμο … το επός κλείνει όπως του αρμόζει«Το σκαθάρι είναι ο μικρό ήρωας της ερήμου αυτός που με τα περιττωματά του τρέφει την λιγοστη βλάστηση η οποία θα θρέψει τα ζώα που αργότερα θα γίνουν λεία των σαρκοφάγων. Είναι μια από τις πηγές της τροφικής αλυσίδας» Ταυτόχρονα στην πλατεία Κολοκοτρώνη εμφανίζεται το άγαλμα του κυρίου και της κυρίας Σκαθάρι να δείχνει προς τη Σαχάρα…


ΥΓ. Αφηγητής : Βασίλης Καΐλας





Αν υποψιαστώ ότι μιλάμε για τον ίδιο Βασίλη Καΐλα θα "ταραχθώ"

Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 2011

By bus και by pass

Αθήνα 5ος αιώνας πΧ
Ήταν τον 5ο αιώνα αν θυμάμαι καλά τότε που ο Περικλής ήταν στις μεγάλες του δόξες ... στις δόξες που η εκάστοτε κυβέρνηση φτιάχνει και ένα δρόμο , ένα συντριβάνι ένα κάτι για να τους θυμούνται. Εκείνος αποφάσισε να χτίσει την Ακρόπολη , ένα ναό της εποχής με ένα πρόχειρο σχέδιο της φτήνιας. Την ώρα που το σχέδιο είχε ετοιμαστεί , η μελλοντική αξιοποίηση ήταν αποφασισμένη σε τελετές δωδεκαθεϊστών και σε αναρτήσεις πανό και είχαν πέσει τα πρώτα μπετά γεννήθηκε η κυρια-Ρούλα. ( το όνομα δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αλλά το μόνο που δεν έμαθα γι αυτή τελικά ήταν το όνομά της )


Αθήνα 2007 μΧ


Είχα ξυπνήσει το πρωί με τρομερό πονοκέφαλο, το παυσίπονο που είχα πιει πριν κοιμηθώ προφανώς δεν έκανε τίποτα. Ντύθηκα όσο πιο γρήγορα μπορούσα και έφυγα στο Γολγοθά προς τη σχολή. Όταν είχα έρθει στην Αθήνα εν γνώσει μου αποφάσισα να μείνω στο κέντρο. Μπορεί να ήθελα μια ώρα να φτάσω στο πανεπιστήμιο αλλά δεν πειράζει είχα σκεφτεί ένα λεωφορείο θα παίρνω σχετικά έξω από το σπίτι μου θα ρίχνω ένα ύπνο και σε μια ώρα θα είμαι στον προορισμό μου.Ωραία μέχρι εκεί. Είναι μια λογική σκέψη ενός ανθρώπου από την επαρχία ο οποίος δεν έχει υπολογίσει απεργίες, πορείες, επεισόδια , ματ, διαδηλώσεις, αποκλεισμούς δρόμων , επισκέψεις ξένων προέδρων/πρωθυπουργών κτλ.
Περίμενα 5 λεπτά, περίμενα 10 λεπτά , περίμενα 15 λεπτά ,  πέρασε ένα λεωφορείο που δεν χωρούσε καρφίτσα , πέρασε δεύτερο λεωφορείο που μπήκε η καρφίτσα που δεν είχε μπει στο πρώτο και γέμισε πέρασε τρίτο , πέρασε τέταρτο στο πέμπτο υπήρχε ένα μικρό περιθώριο και μπήκα... Πέντε στάσεις παρακάτω και ένω με έχουν τσαλαπατήσει ουκ ολίγες φορές βρίσκω θέση... Εντάξει λέω πάλι καλά θα κάτσω και θα κοιμηθώ κανένα 40λεπτό ακόμα.
Στην επόμενη στάση, επιβιβάζεται η κυρία-Ρούλα η περιβόητη ξέρεις ... κόκκινο κραγιόν γούνα και τσάντα γνωστού σχεδιαστή που αφήνει το στίγμα του στα ρούχα/αξεσουάρ λιτά και απέριττα. Ακολουθεί γνωστή τακτική ηλικιωμένου για να βρεί θέση.
Σε πλησιάζει... στέκεται δίπλα σου και σε κοιτάει στα μάτια χωρίς να σου μιλάει εννοείτε. Έχουμε και ένα επίπεδο...
Σκέψη 1η ... "Σήκω κοπέλα μου που έχω τα διπλά σου χρόνια ( μόνο διπλά; ) να κάτσω που δεν μπορώ να στέκομαι όρθια"
"Μπα να σταθείς όρθια δεν μπορείς ... τα λεφτά που έδωσες στη γούνα να τα έδινες σε ταξί. Μάθαμε όλοι με πρόσχημα την ηλικία "
 Το οπτικό πρεσάρισμα διαρκεί για 5 λεπτά μετά αφού πάρει απόφαση ότι δεν σηκώνεσαι με αυτό τον τρόπο αρχίζει γύρος δεύτερος :  Τα προβλήματα
"Αχχχ" και κρατάει τη μέση της
"Ουφ έχω και εγχειρισμένο πόδι/χέρι/έχω κάνει μπαλονάκι/by pass κτλ" απευθυνόμενη στον επίσης όρθιο διπλανό/διπλανή της ( αν είναι αλλοδαπός και δεν καταλαβαίνει δε μας απασχολεί) τα λέει η νύφη να τα ακούσει η πεθερά ξέρεις ...
"Απαπα αυτή η αρθρίτιδα και μου έχει πει ο γιατρός να μην κάθομαι όρθια"
Οι διάφοροι πόνοι περνούν δια μαγείας όταν απελπιστεί  και καταλάβει ότι δε σε πείθει, αρχίζει γύρος τρίτος : Το ηθικό
"Νεολαία ... Βλέπουν μεγάλο άνθρωπό και δεν σηκώνονται να κάτσει ... Τι γίνεται σήμερα χάθηκε ο σεβασμός.Θα κάναμε εμείς τέτοια στην εποχή μας;" Απευθυνόμενοι στον ίδιο εμβρόντητο διπλανό της όρθιο αλλοδαπό , ο οποίος στη Ζιμπάμπουε σιγά μην είχε λεωφορεία.
Τι κι αν εσύ δεν είσαι καλά τι κι αν έχεις πρόβλημα , απ τη στιγμή που γεννήθηκες μετά τον εμφύλιο καλά να πάθεις... Θα μπορούσες να είχες γεννηθεί νωρίτερα να ήξερες και μια προσωπικότητα βρε αδερφέ να με φωτίσεις τουλάχιστον αν ο Κολοκοτρώνης ήταν όντως gay να μην αναγκάζομαι να στηρίζομαι στο Σκαι.






ΥΓ 1 : Μισή ώρα αργότερα έφτασα στον προορισμό μου χωρίς να έχω σηκωθεί
ΥΓ 2 : Όποιος σκοπεύει να με στολίσει με καμιά τομάτα ή άλλο λαχανικό γιατί δε "σεβάστηκα" τη DGγριούλα ... παρακαλείται να μου τα ταχυδρομήσει ... Ξέρετε που έχουν πάει οι τιμές;;;



Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011

Ανακοινώσεις

Μέρος πρώτο : Το εορταστικό
* Παρακαλούνται οι χρήστες σελίδων δικτύωσης , που λέει ο λόγος , να μην στέλνουν αιτήματα που σχετίζονται με την όποια εορταστική ημέρα και στους 500 "φίλους" τους  , γιατί να σου στέλνει φώτο με "ματωμένη" κόκκινη i love you καρδία η τρίτη ξαδέρφη της κυρα-Λένης που τυγχάνει να έχεις λίστα είναι λίγο κουλό!
* Πάσης φύσεως ερωτευμένοι και λοιποί βαρεμένοι καλούνται να δημοσιεύουν στο facebook τραγούδια με αφιερώσεις του στυλ "στο μωράκι μου/αρκουδάκι μου/ κεφτεδάκι μου/κολοκυθάκι μου  και σε λοιπά φαγώσιμα και λαχανικά μόνο για την 14 Φεβρουαρίου που θα ανοίξω ελάχιστα τη σελίδα.10 μέρες πριν και 10 μέρες μετά δεν είναι ανάγκη!
* Καλούνται διάσημα αηδόνια να αποδημήσουν σε μέρα τροπικά, ηλιόλουστα και high temperature  όσο νωρίτερα γίνεται τα τύμπανά μου είναι ευαίσθητα και δυσκολεύομαι !
*Προτείνεται η δημιουργία επαγγέλματος με τίτλο Βαλεντινολόγος που θα αναλαμβάνει να στολίσει και να ξεστολίσει τις βιτρίνες 30 μέρες πριν και 30 μέρες μετά την εθνική επέτειο με τα τρισχαριτωμένα κόκκινα μαξιλάρια/μπαλόνια/κάρτες και λοιπά αξεσουάρ σε σχήμα καρδιάς. ( ο αντίστοιχος χριστουγεννιάτικος τύπος υπάρχει ήδη και λέγεται  Santa-Coca cola )
* Η 14η Φεβρουαρίου είναι μια μέρα όπως οι άλλες για όλους πλην των ανθοπωλείων και των μαγαζιών με σοκολάτες ...


Μέρος δεύτερο : Το ότι να ναι
* Πεζοί που μιλάνε στο κινητό και περπατάνε σαν τις κότες , ψάχνουν στην τσάντα ένας θεός ξέρει τι , χαζεύουν απέναντι , εμπνέονται το επόμενο βιβλίο , διαβάζουν cosmopolitan , αλλάζουν παπούτσια , μιλάνε με φίλο/φίλη , μέσα στη μέση του πεζοδρομίου καλό θα ήταν να μην διαμαρτύρονται αν οι άλλοι πέφτουν πάνω τους. Πιάσε δεξιά καλέ μου κάτσε κάτω και διαλογίσου αλλά μη με εμποδίζεις!
* Η ουρά στην τράπεζα υπάρχει για να εξυπηρετηθούν ή να ελπίσουν ότι θα εξυπηρετηθούν οι άνθρωποι με μια σειρά. Αν η μανούλα σου σε έκανα "μάγκα" να φύγεις να πας αλλού να κάνεις τον έξυπνο γιατί θα σου έρθει κανένα καταναλωτικό ιπτάμενο επιτόκιο στο κεφάλι και θα ψάχνεσαι ...
* Το σούπερ μάρκετ είναι ένας χώρος που προμηθεύεσαι ότι σου είναι απαραίτητο εσένα και άντε και του γείτονα αν ψωνίζεις γι αυτόν , Να ρωτάς τον άσχετο γιατί το πήρε το basmati δε σε βοηθάει!
* Τα κατοικίδια είναι δεύτερα παιδιά μου είχαν πει κάποτε ... Για φαντάσου το παιδί μου να ρθεί έξω από την πολυκατοικία σου να κάνει την ανάγκη του με την ευλογία μου και να σηκωθείς εσύ το χάραμα της επόμενης μέρας με κλειστά τα μάτια να πας για δουλειά... Surprise...
* Κι όταν το τηλέφωνο χτυπήσει κανείς δεν θα σου απαντήσει ... Ποιός είναι αυτός με το παραπλήσιο τηλέφωνο που αγοράζει από τηλεμάρκετινγκ ήθελα να ξερα ...
* Το να μην τρως συχνά "ψάρια" το δέχομαι. Να μπερδεύεις την σουπιά με το μπακαλιάρο είναι ένα πρόβλημα όσο να πεις ...
* Απολύομαι σας είπα ; Με είχανε πάρει φαντάρο κατά τον Αύγουστο , με είχαν καλωσορίσει με μια απείρου κάλλους τελετή στον Αυλώνα και σιγά σιγά θα αφήσω τα διαπιστευτήρια μου στο Stonevillage  μπας και ηρεμήσουν συγγενείς και ΦΙΛΟΙ που τους έχω κάνει το νευρικό σύστημα .. νερό!
* Την επόμενη φορά που θα νικήσεις Γάλλο σε multiplayer game να θυμηθείς να του πείς για την Κάρλα Μπρούνι πριν προλάβει να σε αποστομώσει με ένα θρυλικό "Stop the game cry for money" μόλις μάθει την καταγωγή σου ... Money makes the world go round 
* Προσπάθεια ιντερνετικής αποτοξίνωσης απολύτως αποτυχημένη





I am back !

Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011

Home sweet home

Υπάρχουν άνθρωποι δύο κατηγοριών. Αυτοί που τους ακολουθεί το δράμα , μια βαθυστόχαστη πολυεπίπεδη και βαθιά φιλοσοφημένη σειρά καταστάσεων στην οποία είναι συμμετέχοντες μη σου πω και δημιουργοί . Και οι άλλοι που τους ακολουθεί η κωμωδία , ένα πλήθος τραγελαφικών και ανεκδιήγητων συμπτώσεων που καταλήγουν πάντα σε απρόβλεπτες  εξελίξεις  από εκείνες που μόνο σε ορισμένους μπορούν να συμβούν ...
Σε ποια κατηγορία ανήκεις είναι εύκολο να καταλάβεις , αν σκεφτείς μόνο την απλή καθημερινότητα σου και το περιβάλλον στο οποίο ζεις ... Ξέρεις, αυτό το περιβάλλον επηρεάζεται από την ενέργεια και την αύρα σου ... Αν ας πούμε είσαι στρυφνός κλειστός και απόμακρος το περιβάλλον σου θα βαφτεί μαύρο σκούρο και θα σε γράψει στα παλιά του τα παπούτσια. Αν πάλι είσαι χαμογελαστός , δραστήριος και ας πούμε λίγο πλακατζής και εκείνο θα σου φερθεί αντίστοιχα και θα τρίβεις τα μάτια σου με τις τρελές καταστάσεις που μπορεί να σου συμβούν ...
Η υποφαινόμενη προφανώς ανήκει στην κατηγορία νούμερο δύο ... ( αυτό το υποφαινόμενη, με άλλη κατάληξη, το έλεγε ο παππούς μου η άνοια άνοια και ο υποφαινόμενος υποφαινόμενος ) , και όχι απλά στην κατηγορία δύο ... στο πιο hard rock κομμάτι της . Εκείνο που σε κάνει να λες δεν μπορεί , δεν μπορεί το σύμπαν γελάει εις βάρος μου αλλά θα το φτιάξω εγώ ... 
Οι άνθρωποι στο δρόμο για το σπίτι τους επιστρέφοντας από δουλειά, από διασκέδαση, από μια απλή βόλτα στην τελική αισθάνονται μια παράξενη ευφορία ( τώρα που είπα εφορία με περιμένει η ΚΓ τις ουρές μου μέσα ), ένα αίσθημα χαλάρωσης θα επιστρέψω και θα ξεκουραστώ ή ότι και να κάνω θα είμαι σπίτι μου, στο χώρο μου. Το θέμα είναι πως φτάνεις σπίτι σου . Η περίπτωσή μου χρίζει επιστημονικής μελέτης , αν σκεφτεί κανείς ότι δυσκολεύομαι να φτάσω στην πόρτα του σπιτιού μου όχι γιατί έχει κάποιο πρόβλημα ο δρόμος ή με εμποδίζει η κίνηση ή κάτι άλλο που θα ήταν στα πλαίσια του φυσιολογικού όπως ας πούμε η εορταστική απεργία των οδηγών απορριμματοφόρων λίγο πριν τα Χριστούγεννα ( Merry Christmaς σας είπα ; Δε σας είπα ) αλλά το τι μπορεί να μου συμβεί έξω από αυτό. 'Ενα καλοκαίρι μου στήνανε καρτέρι , τι τρελοί κυκλοφορούν ούτε καν φαντάζεσαι , και έπρεπε να στέλνω τον προπομπό να καθαρίζει το δρόμο και μετά να ακολουθώ εγώ και δε είμαι και μια Δήμητρα πρώην αεροσυνοδός-Λίανη-Παπανδρέου να με προστατεύει η αστυνομία που λέει ο λόγος. Μετά όλοι οι βαρεμένοι γνωστοί μου, που δεν είναι και λίγοι, είχαν να μου πουν τα διάφορα άσχετα προβλήματά τους που ούτε καν με ενδιέφεραν προφανώς. Τι κι αν έβρεχε ασταμάτητα , τι κι αν κουβαλούσα 10 κιλά πατάτες ( κάποτε περνούσα φάση πατάτας χαχα ) , τι κι αν μιλούσα στο κινητό , τι κι αν ήταν άλλος μαζί μου τι κι αν με πετύχαιναν ακριβώς μέσα στη μέση του δρόμου την ώρα που προσπαθούσα να περάσω απέναντι αυτοί το χαβά τους "έλα να σου πω, έχεις λίγο χρόνο μωρέ προλαβαίνεις". Οι εναλλακτικές διαδρομές , γιατί το σκέφτηκα κι αυτό , για να φτάσω με ησυχία στον πολυπόθητο προορισμό δεν βοήθησαν. Ο ιός εξαπλώνεται γρήγορα ειδικά αν είναι αργόσχολος. Λίγο αργότερα χτύπησε το αλτσχαιμερ τη διπλανή , η οποία εν μία νυκτί με βάφτισε Δημητρούλα  την έστηνε πίσω από την πόρτα και μόλις άκουγε κλειδί άνοιγε και μου έλεγε τον καημό της σε μια λιτή και απέριττη περίληψη δύο ωρών... Στη συνέχεια η γκαντεμιά έβαψε το μαλλί ξανθό σαντρέ και κυκλοφορούσε ελεύθερη σε πορεία που διασταυρωνόταν με το δρόμο μου. Το κλεμμένο πορτοφόλι μου, ο χαλασμένος υπολογιστής , η μαζική αυτοκτονία όλων των πηγών φωτισμού του σπιτιού από λάμπες μέχρι κεριά μέρα Κυριακή με κλειστά τα πάντα , η βροχή ένα 5 λεπτό πριν μαζέψω τα ρούχα , το καμένο φαγητό και πολλά άλλα που δε μου φτάνουν τρία blogs για να τα γράψω ακολουθούσαν την εμφάνιση της ... Πες το σύμπτωση εσύ για να μη σε πει κανείς καχύποπτο , αλλά πόση σύμπτωση είναι αυτή καλέ μου άνθρωπε ώστε να περάσει αυτοκίνητο από δίπλα σου να είστε 10 άτομα στο πεζοδρόμιο και μόνο σε εσένα να έρθουν τα νερά  και μετά να αναγκάζεσαι να κυκλοφορείς τοίχο τοίχο μη σου έρθει καμιά γλάστρα στο κεφάλι ;


Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011

Ο ύμνος των μαύρων σκυλιών ...



Intro Βαλκυρία με σομπρέρο, μαράκες και φούστα με κρόσσια

Στα ξενύχτια λέμε ναι, εκείνα μας λένε όχι βέβαια γιατί ποιος ξυπνάει το πρωί 
και στις τρέλες λέμε ναι φυσικά dna καλέ μου dna 
Στα μεθύσια λέμε ναι όχι δεν πίνω δεν καπνίζω δεν εξαρτώμαι λέμε 
στα κορίτσια λέμε ναι δεν είναι του γούστου μου άλλα μην την χαλάσω στον τραγουδοποιό
Στους απέξω λέμε ναι, αν δε μας πρήζουν , εξηγούμαι να μην παρεξηγούμαι 
στους εντάξει λέμε ναι ,σαφώς

Βαλκυρία μετά την 3η πιρουέτα
   
Όχι λέμε στις κότες, αααα θα διαφωνήσω τα κοκόρια είναι πρόβλημα οι κότες κάνουν και αυγά τουλάχιστον
όχι και στους ξενέρωτους ειδικά αν είναι φορτικοί
Όχι λέμε στις κότες, τα είπαμε για τις κότες επαναλαμβάνεσαι και δεν μπορώ
όχι στους κυριλέ στους περισσότερους τύπους με κουστούμι  και γραβάτα, με προδιαθέτουν αρνητικά τι να κάνω

Βαλκυρία χορεύει λάτιν

Στους δικούς μας λέμε ναι, ενίοτε
και στους ξύπνιους λέμε ναι αρκεί να είναι πραγματικά
Στους μουσάτους λέμε ναι, ναι ναι ναι ( δεν εννοώ και τον παπά της ενορίας )
στους φευγάτους λέμε ναι , σε επίπεδο που να μιλάς και να απαντά να μην περιμένεις τηλεγράφημα
Στα μπαράκια λέμε ναι, ίσως μη καπνιστών και μη μεθυσμένων ( σας είπα ότι είμαι ολίγον τι υστερική χα )
στα παπάκια λέμε ναι , εδώ είπα ναι στις κότες τα παπάκια γιατί να μείνουν απ έξω

Βαλκυρία μαζεύει το σομπρέρο από το πάτωμα μετά την τελευταία φιγούρα

Όχι στους τεχνοκράτες, αυτοί με τα κουστούμια που έλεγα νωρίτερα
όχι και στις κυρίες τους, γιατί καλέ ξέρεις τι θέαμα είναι για βγες στο Κολωνάκι να μορφώνεσαι
Όχι στους τεχνοκράτες, την τάση για επανάληψη να την κοιτάξεις
όχι στους λογικούς , και εκείνοι όχι θα λένε για μας άστα

Βαλκυρία επανέρχεται στην χορογραφία

Στη τρέλα, ναι, στα πάρτι, ναι όπου γάμος και χαρά η Βαλκυρία πρώτη
Στη δράση, ναι, στη βράση, ναι  κάπου πρέπει να διοχετευτεί τόση ενέργεια ( τόσα νεύρα να πω καλύτερα )
Στη σάμπα, ναι, στο τσάμπα, ναι από σάμπα άλλο τίποτα τι χορεύω τόσες ώρες , στο τσάμπα θα συμβιβαστώ αν με κεράσεις
Στη ρέγγε, ναι, στη ντίσκο, ναι  άντε να πω και εδώ ναι να δούμε τι θα ακούσω ακόμα
Στους μαύρους, ναι, στους γαύρους, ναι    φυσικά και στο συνδυασμό ακόμα καλύτερα 
Στους αναλφάβητους, ναι γιατί όχι

Βαλκυρία με ιδιαίτερη μαεστρία απόφεύγει πάσης φύσεως ιπτάμενα λαχανικά 
 
Στους φαντάρους λέμε ναι, όοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοχι μακριά από εμάς , αυτή η αντιπάθεια προς τη στολή είναι εκ γεννετής
και στους γύφτους λέμε ναι , rom χρυσέ μου συμβουλεύσου και ένα Σαρκοζί , άσχετοι άνθρωποι παπαπα
Στους μαλλιάδες λέμε ναι, ναι ναι αλλά πριν τη Ραπουνζέλ μην το ξεφτυλλίσουμε
στους ροκάδες λέμε ναι χωρίς δεύτερη κουβέντα
Στα μαγκάκια λέμε ναι, όχι κουράζομαι
στα πρεζάκια λέμε ναι ... δε θα μιλήσω θα παρεξηγηθούμε  


 Βαλκυρία συνεχίζει ακάθεκτη , το κοινό έχει φύγει από ώρα

Όχι λέμε στην πρέζα,ένα εκατομμύριο όχι
όχι και στην εξάρτηση μεχρι εδώ καλά μου τα λές κοίτα μη μου τα χαλάσεις παρακάτω
όχι λέμε στην πρέζα ,αυτή την επανάληψη την δέχομαι
όχι στα σκληρά όχι σε όλα

Βαλκυρία αφήνει τις μαράκες και συνεχίζει
 
Στα ωραία λέμε ναι, ξέρεις κανένα να έλεγε όχι
και στα κόλπα λέμε ναι, με όριο αλλά ναι
Στα μυστήρια λέμε ναι, μπορείς να με λες και Γουότσον το Σέρλοκ στον χαρίζω
και στις φάσεις λέμε ναι , τελευταία φορά που σου κάνω τη χάρη να ξέρεις
Στα ουίσκια λέμε ναι, Όχι και πάλι όχι , πολύ αλκοόλ βλέπω και δε μ αρέσει
στα τσιγάρα λέμε ναι τι ναι άνθρωπε μου , όχι στις εξαρτήσεις ναι στα τσιγάρα φάσκεις και αντιφάσκεις ή είναι ιδέα μου ;

Βαλκυρία κάνει σάλτο με διπλή περιστροφή ( στο βάθος ακούγεται η φωνή του Κωστάλα να περιγράφει )
 

Όχι στην ηρωίνη, σου έχω πεί ότι είναι ο κυριότερος λόγος που μου αρέσει αυτό το τραγούδι;
όχι σ' αυτό το διάολο , σε όλους τους διαόλους( απεταξάμην το σατανά απεταξάμην ουχαχαχα
Όχι στην κοκαΐνη,θα συμφωνήσουμε
όχι στα σκληρά σε όλες τις εξαρτήσεις τα είπαμε


Βαλκυρία υποδέχεται τους χορευτές που θα τη συνοδεύσουν


Στην άπλα, ναι, στην ξάπλα, ναι και στα όνειρα ναι
Στις βάρκες, ναι, στις τσάρκες, ναι  νησιά και τσάρκες θέλω διακοπές ναιιιιιι
Στους φίλους, ναι, στις πλάκες, ναι τι θα έχω να θυμάμαι σε 40 χρόνια που θα γίνω 35;
Στους σκύλους, ναι, στις γάτες, ναι και στον υπόλοιπο ζωολογικό κήπο μην τα πάρουμε ένα ένα
Στους Mήτσους, ναι, στους Kιτσους ναι  για να το λες εσύ
Στην αντισύλληψη, ναι Πλάκα κάνεις ; φυσικά και ναι .. αυτά μας έλειπαν τώρα

Βαλκυρία ηγείται τις χορευτικής ομάδας

Στα κοκτέιλς λέμε ναι, χωρίς αλκοόλ ( η υστερία υστερία)
και στα κόμικς λέμε ναι Ο Superman ήταν εξωγήινος και δεν τα είχε καλά με τον Et απορρίπτεται , ο μπατμαν αν δεν ήταν πλούσιος δεν θα υπήρχε απορρίπτεται , ψηφίζω spiderman (τώρα μπορεί να κοιμάται ήσυχη η γκόθαμ city ή δεν ήταν του spiderman αυτη ; )
Στις μπανάνες λέμε ναι, μην το συζητάς καθόλου λίγες μέρες πριν έτρωγα μπανάνα σε πολυέλαιο να πω όχι δεν κάνει
στις κουκλάρες λέμε ναι , άμα πω όχι θα αλλάξει κάτι , πφφφφ άντρες
Στις πισίνες λέμε ναι, σε νησί και με θέα , θα συμβιβαστώ και με τη Μεγάλη Βρετάνια προς στιγμή
στις αιώρες λέμε ναι , τι μου θύμισες τώρα
 

Βαλκυρία ετοιμάζεται για το συγκλονιστικό φινάλε

Όχι λέμε στους βλάκες, άσε και δεν γιατρεύεται με τίποτα  
όχι γαμώ τους άσχετους , ομοίως
Όχι λέμε στους βλάκες, Κοίτα να δεις δεν είμαι καλά , σου είπα μην επαναλαμβάνεσαι
όχι στους χαζούς όπως και στους προηγούμενους ( αυτό το τραγούδι τον ατέλειωτο πια )

Βαλκυρία κοιτάει διακριτικά το ρολόι λίγο πριν καταρρεύσει , ( και σου είπα να πας γυμναστήριο )

Στα τσακάλια λέμε ναι, και στους λύκους λέμε ναι ( το ζωικό βασίλειο μου μέσα )
και στους έτσι λέμε ναι πες μου ποιοι ακριβώς είναι οι έτσι και θα το σκεφτώ
Στους τζαζίστες λέμε ναι, ναι αν δεν νυστάζω
στους μπλουζίστες λέμε ναι , στους ποιους ;;; είμαι νιάτο εγώ δεν τα ξέρω αυτά
Στις ζηλιάρες λέμε ναι, ο χριστός και η παναγία , δεν μπορώ τα νιαουρίσματα
στις τρελιάρες λέμε ναι, εσύ καλά εγώ δεν


Βαλκυρία σωριάζεται στο στο πάτωμα .... μέχρι να πει τα ναι και τα όχι ο Κηλαηδόνης θα πεθάνουμε. Μιλάω και εγώ πολύ αλλά εσύ δεν παίζεσαι

Όχι παιδιά στις ψόφιες,
όχι και στους κρυόκωλους
Όχι παιδιά στις ψόφιες,
όχι στους σοβαρούς

Πα ρα παμ, παραραμ

Όχι παιδιά στις ψόφιες
όχι και στους κρυόκωλους 
Όχι παιδιά στις ψόφιες,
όχι στους σοβαρούς


                                                               ΝΑΙ !!! 

 
ΥΓ 1 : Τα συγχαρητήρια μου σε όποιον το διάβασε όλο
ΥΓ 2 : Το συγκεκριμένο κείμενο ολημερίς το γράφανε το βράδυ αυτό χανόταν ... η γυναίκα του πρωτομάστορα αρνήθηκε να βοηθήσει αλλά τελικά τα κατάφερα

ΥΓ 3 : Το βλέπεις και εσύ ότι δεν είμαι καλά ή είναι η ιδέα μου ; χαχαχα

Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011

Τσάι με λεμόνι ( anti-coffee movement )

 Όταν ανοίγουν τα μάτια μου, με τα κόπων και βασάνων, αρνούμαι να πιω καφέ ... αντιρρησίας συνείδησης εκείνης της βαρεμένης ελληνικής και μη νοοτροπίας του πίνω καφέ για να ξυπνήσω και πριν από αυτό αν μου μιλάς σε συνδέω με Κάιρο μη σου πω με τον E.T. ( et goes home τι θυμήθηκα πάλι; χαχαχα ). Μετά αφού πιεις την πρώτη δόση της εξάρτησης του μυαλού σου , γιατί το μυαλό σου είναι,  το σύστημα ενεργοποιείται, το τροφοδοτικό λειτουργεί κανονικά και η επικοινωνία σου με τον έξω κόσμο ξεκινά. Να σου πω εμείς οι άλλοι ( 4-5 θα ειμαστε ) που ζούμε χωρίς το απαραίτητο καύσιμο πως τα καταφέρνουμε; Συνήθεια θα μου πεις... να συνηθίσεις, γιατί όχι; ...  Εκείνη την ουσία, την καφεΐνη you know, την έχεις απλά θεοποιήσει δε σε ξυπνάει όσο νομίζεις υπερένταση σου δημιουργεί και στο λέω εγώ που αν πιω καφέ θα κρεμαστώ από τον πολυέλαιο ( αν είχα ) και θα τρώω μπανάνες.. Μια υπερένταση τα επίπεδα της οποίας κινούνται ανάλογα με την κούπα καφέ που έχει γίνει προέκταση του χεριού και της σκέψης σου ...
"Έλα Γιώργο πάμε για κανένα καφέ το απόγευμα ; " Πες μου πόσες φορές έχεις πει πάμε για μπλε πορτοκαλάδα, για χυμό ή μια βόλτα βρε αδερφέ ; Καμία ; Όταν λέω εγώ για νοοτροπία μετά με κοιτάς παράξενα γιατί το βλέπω εγώ το ύφος σου...  
Και φτάνει εκείνο το περιβόητο απόγευμα και βρίσκεις το φίλο-γνωστό-συμπέθερο-κουνιάδο-τρίτο ξάδερφο και πάτε σε ένα χώρο που λέγεται πως;;; Καφετέρια ... Μετά σε πείραζαν τα αναψυκτήρια τι παράξενοι άνθρωποι πια. Πφφφφ Παντού έχει διεισδύσει αυτή η αηδία ... ιός που εξαπλώνεται. Πες τον Η1Ν1 ότι τον γλιτώνεις αν το ανοσοποιητικό σου είναι σε φόρμα τον άλλο όμως; ... Όταν θα μπεις στο "ναό" θα σε πάρει η μυρωδιά από την είσοδο μαζί με αυτή του τσιγάρου , άλλη μεγάλη κουβέντα που θα την αρχίσω άλλη ώρα ( καπνιστής zero points το πως έφτασα στην Eurovision ένας θεός το ξέρει ). Θα κάτσεις και 95 % θα πιεις ένα είδος αυτού του σκευάσματος  ... Α ναι  κάτι espresso , freddo και makkiato μας έλειπαν είχες μάθει άλλωστε από μικρός σε moccachino caldo...  
Στη συνέχεια είναι η ώρα της ιατρικής γνωμάτευσης που ακολουθεί το "Κάπνισμα σκοτώνει" ... "ο καφές κάνει καλό στην καρδιά" ... Ωραία κάνει ... αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να καταναλώσεις ένα βαρέλι.
Να πιεις μια στο τόσο , όταν θα είσαι εξαντλημένος και η υπερένταση σου είναι απαραίτητη για τις υποχρεώσεις σου , ή όταν θα στον πει η καφετζού που λέει ο λόγος ... Ξέχασα να σε ενημερώσω ότι εκτός από καφέ λέω και την φλούδα της μπανάνας , εκείνης που έτρωγα νωρίτερα στον πολυέλαιο αν θυμάσαι ...
Βέβαια δεν πιστεύω ότι σε έπεισα ούτε και το προσπάθησα καν... κάνε ότι θες καλέ μου θα κάτσω να σκάσω νομίζεις... Οχού με κούρασες ... 




ΥΓ. Η μπαλάντα του καφέ που πιθανότατα ακούς αυτή τη στιγμή παίζει ρόλο καθαρά επικριτικό