Κυριακή, 15 Αυγούστου 2010

"Δημητρούλα εσύ? " Το Χρονικο ενος party εκπληξη

Σου αρεσουν τα party εκπληξη? .... Δεν λεω να ανοιξεις και εταιρεια λεω απλα αν εχεις οργανωσει μερικα... Αν ναι ισως καταλαβεις τι ακριβως εγινε σ αυτο το Party εκπληξη αλλιως βαλε φαντασια...
Ολα ξεκινησαν τη μερα που κατεληξα να παω με γνωστο τρυποκαρυδο για καφε, ξερεις το αγαπημενο πτηνο που τυχαια εμφανιστηκε αριστερα σου?.. εκεινο με την παραξενη μυτη. Μεταξυ συζητησεων και ταβλολογιας εσκασε η ιδεα του Party για την στρατευση ( να τον δω στην ορκομωσια να γελαω χρονια) κοινου, γνωστου και μη εξαιρεταιου, φιλου..
Απο το σημειο εκεινο και μετα τεθηκε σε εφαρμογη το σχεδιο "Κωδικος Φανταρος : Να μη μας παρει χαμπαρι .. " και η κωμωδια της υποθεσης ξεκινησε
Σταδιο 1ο-Επιχειρηση Jumpo: Ενα παρτυ που σεβεται τον εαυτο του απαιτει τον καταλληλο στολισμο και τις πρεπουσες γαλλοφωνες τυμπονοκρουσιες σε ρυθμους "je t' aime melancolie". Το δευτερο σκελος πες οτι το εχουμε σε υπερθετικο βαθμο , μας ελειπε μονο η σερπαντινα που θα καλυπτε το πρωτο ... Η αποφαση ηταν κοινη "Πρεπει να παμε στο Jumpo χωρις να μας παρει χαμπαρι" "Και να παρω οτι ψωνισουμε στο σπιτι μου" Με θυμαμαι να λεω στο Γουντυ .
Με προφασεις τραγικες και τρομερα μελετημενες ( ή κανεις μια δουλεια ή δεν την κανεις αλλωστε" ) η υποφαινομενη εφυγε για δουλεια και ο Γουντυ για ... ( ο ντοναλτ ειχε τη νταιζη ο μικυ τη μινυ ο μπαγκς μπανυ τη λολα ... μονο ο Γουντυ δεν ειχε ταιρι για να μου χαλασει την αφηγηση και ειναι και περιοδος αναπαραγωγης ) τελοσπαντων για το ταιρι του...
100 σερπαντινες και 500 κονφετι αργοτερα ... τα πολεμοφοδια εχουν αγοραστει ... και η ολη διαδικασια ειχε παρει το δρομο της μεταξυ πλαστικων μαχαιροπηρουνων, σφυριου με ηχο "ντοινγκ" και
καπελακιων με το μικυ μαους στα φορτε του .
Η επιστροφη στο αρχηγειο αντικατασκοπειας που θα αποθηκευτει ο εξοπλισμος και θα συντονιστουν ολες οι παρακατω λεπτομερειες , γιατι βλεπετε στο χωρο του εγκληματος κυκλοφορουσε ελευθερο το ανυποψιαστο θυμα , ακολουθησε την ταχυτητα του φωτος ...
Οσο με σκεφτομαι με petit σακουλες Jumpo στο χερι να διασχιζω με πυραυλακατο την αγαπημενη κατα τα αλλα Πατησιων avenue, μου ερχεται να γελασω για 653η φορα...
Σταδιο 2ο-Επιχειρηση Super Market : Ο στολισμος ειχε καλυφθει οπως και η μουσικη υποκρουση .. το μονο που ελειπε ηταν οι προμηθειες φαγητου και ποτου , καπου εδω να επισημανω οτι δεν επιτρεπεται η καταναλωση τους στους χωρους του μετρο ... συγκινηθηκες τωρα μη μου πεις.
Η οργανωση προεβλεπε την προσγειωση του Γουντυ στο χωρο εργασιας μου την προηγουμενη του εγκληματος για να αγορασουμε τα απαραιτητα -ακια ( λουκανοπιτακια, τυροπιτακια, πιτσακια), μονο που η σχιζοειδης συμπεριφορα του θυματος δεν ειχε προβλεφθει καταλληλα.
"Θα ρθω και εγω να βγαλουμε λεφτα " απαντησε ο φανταρος του μελλοντος στην δικαιολογια του Γουντυ οτι παει στη τραπεζα, καπως ετσι ο ανεφοδιασμος αναβληθηκε για ανημερα του εγκληματος ( Του Αη Γιαννη ανημερα που λεμε) .Αυτος ο ανθρωπος μπορει να χαρακτηριστει ειδικος στο να σου χαλαει τα σχεδια μονο που αυτη τη φορα το ειχαμε οργανωσει πολυ καλα για να αποτυχει περα απο τις δυσοιωνες προβλεψεις της ουρας του Γουντυ.
Σταδιο 3ο-Doomsday : 9πμ... Η ιστορια ξεκινησε νωρις νωρις , βλεπεις ο στρατος δεν θελει στις ταξεις του νεες Πολυδουρη και επιβαλλει ακτινογραφιες θωρακος ... Ο κοντοκουρεμενος κυριος amestramgram ξεκινησε για αθανατο ελληνικο νοσοκομειο και προς αναζητηση σεντονιων και πετσετων παραλλαγης ... Ταυτοχρονα ο Γουντυ ειχε ανοιξει τα ματια του και αρχιζε να καθαριζει τη φωλια του ( Για οποιον αναρωτιεται εγω ειχα παει για καφε με το Μορφεα )
1μμ ... Τα υπεροχα γαλαζοπρασινα ( που λεει ο λογος) ματια μου ανοιξαν και κατευθυνθηκα προς την περιβοητη φωλια/τοπο του εγκληματος, οι προμηθειες αγοραστηκαν και η σκηνη μεταφερθηκε παραπλευρως του Hondos center ( εδω η καμερα κανει κοντινο στο Hondos και μετα στην πορτα του σπιτιου μου ) .Το ποσα τυροπιτοειδη ψηθηκαν τις επομενες ωρες ενας θεος το ξερει, ενω οι προσπαθειες για επικοινωνια με τον αδερφο του θυματος επεφταν στο κενο...
5μμ Στο πρωτο χτυπημα ... σβηνω τα φωτα και κινουμαι προς το θυροτηλεφωνο
Στο δευτερο χτυπημα ο Γουντυ ειναι στη πορτα
Στο τριτο χτυπημα Η πορτα ανοιγει... Δημητρουλα εσυ? Commando Μου στειλαν? και εχω φυγει ....
Μετα το ευχαριστο μουσικο διαλλειμα εξηγουμαι ... Η σχεση του Γουντυ καταφθανει και το χτυπημα του κουδουνιου ( ελπιζω οχι με τη μυτη :P ) μας προειδοποιει. Ανοιγω την κεντρικη εισοδο και κατευθυνομαι στην κουζινα εχοντας πει στο Γουντυ να ανοιξει ... Το κουδουνι του σπιτιου μου χτυπα και η διπλανη κυρια με την περιορισμενη αντιληψη αναρωτιεται αν ειναι η Δημητρουλα ... ( Οταν μια μερα θα με φωναξει παντελη δεν θα απορησω ), ενω το ετερον ημισυ του γουντυ αφου εχει αποφανθει για την ζεστη κανει τον ανηξερο στη σκαλα .. Λιγο αργοτερα ολα εχουν διορθωθει και ολοι βρισκονται στις θεσεις τους
6μμ Η πορεια του εργου προεβλεπε να πεθανω μεταξυ εκτης και εβδομης απογευματινης και να ζητησω αοεγνωσμενα βοηθεια απο την ελπιδα του ελληνικου στρατου. :P . Κληση νουμερο 1 απαντηση καμμια , κληση νουμερο 2 απαντηση καμμια , κληση νουμερο 25 απαντηση καμμια , μηνυμα νουμερο 1 : "Που σαι ρε σηκωσε το... Ειναι αναγκη" απαντηση καμμια , κληση νουμερο 26 ( επιτελους ) .
"Ελα ρε κοιμασαι ...? "
" Ναι ρε δυο ωρες κοιμηθηκα το βραδυ"
" Να σου πω επειδη δεν ειμαι καλα ποναω ... και δεν εχω παυσιπονο ..."
" Που πονας? "
" Στην κοιλια δεν ξερω ακριβως... Μπορεις να μου φερεις κανενα παυσιπονο ...Επαιρνα και την αλλη την μ... και δεν το σηκωνει θα πεθανω καμμια μερα και δεν θα το παρει χαμπαρι"
"Θα κοιταξω αν εχει εδω αλλιως θα παρω απο περιπτερο και θα ρθω"
Το τηλεφωνο κλεινει ... ο Γουντυ και το ταιρι του φευγουν απ το σπιτι μου και το θυμα απο το χωρο του εγκληματος ...
5 λεπτα και ενα ελικοπτερο μετα ...Ντριννννννννννννννννν.
"Ηρθα τι επαθες ρε? "
"Ποναω ... εφερες ντεπον? "
"Εφερα και παναντολ μηπως να πιεις αυτο αν πονας πολυ? "
" Οχι ρε με πειραζει στο στομαχι" ( Ειπαμε να πιω ενα ντεπον για χαρη της ημερας μη παθω και τιποτα στην πραγματικοτητα" )
Μετα το ντεπον που αναγκαστηκα να πιω ...
"Αν δεις και δε σε πιανεις να παρεις και δευτερο να το κανεις χιλιαρι"
" Κι αν με πειραξε ?"
" τι θα σε πειραξει μωρε? "
Με τουτα ( :p) και με εκεινα απεφυγα να πιω αλλα 40 χαπια που θα με ποτιζε και σταδιακα αρχιζα να συνερχομαι αφου ειχα ειδοποιηθει μεσω κινητης τηλεφωνιας οτι ειχαν ετοιμαστει τα παντα στη φωλια του Γουντυ ...
"Ρε πεινασα τρωμε καμμια κρεπα? "
" Α ναι ηθελα"
" Ωραια παμε στην Πλατεια Κολιατσου που εχει μια ωραια κρεπερι "
" Ενταξει"
Εβαλα το κοκκινο φουστανι εκεινο που με κανει να μοιαζω πυρκαγια και φυγαμε...Λιγο πριν το σπιτι ...
¨Να σου πω παμε σπιτι να παραγγειλουμε γιατι δεν μπορω να κατσω πολυ ωρα ορθια "
"Οκ"
Το ασανσερ φτανει στον τριτο οροφο , τα κλειδια βγαινουν απο την τσεπη του θυματος και η πορτα του σπιτιου ανοιγει ... Εχω φροντισει ηδη να ακολουθω σε αποσταση ουτε κομφετι θελω στο κεφαλι μου ... ουτε οτι αλλο μου πεταξει μολις καταλαβει τι εγινε !
Παγωνει ....
"Εγω το μανουρι δεν το ειχα βαλει εκει "
"Ρε μηπως το εβαλες και το ξεχασες? "
" Οχι εγω το μανουρι δεν το εβαλα στα ανακυκλωσιμα και ουτε το Media player αφησα να παιζει" ( ακολουθησε μια σειρα τραγουδιων της Mylene farmer που δεν καταλαβα καθολου)
" Εισαι σιγουρος? "
" Ουτε την πορτα την εκλεισα ... ειρηνηηηηηηηηηηηηηη " ( ενω η εξωπορτα του σπιτιου ειναι ακομα ανοιχτη )
Δευτερολεπτα αργοτερα ανοιγει την συρομενη πορτα ... Το φως αναβει, κονφετι εκτοξευονται στον αερα , και ο Γουντυ φωναζει εκπληξη
"Οπως καταλαβαινεις δεν πονουσα ποτε "
...

Σάββατο, 7 Αυγούστου 2010

Οδος Facebook αριθμος 7918

Ποτε θυμασαι τον εαυτο σου να εχει τοσους "φίλους" και να ξερει νεα τους ανα πασα στιγμη?
Πότε ήξερες αν εκαψε το φαγητο η Τασουλα, αν τον Γιώργο τον πηρανε φανταρο, κι αν η Μαρια ειναι σε περιπλοκη σχεση?
Ο Θεος υπολογιστης , υποκλινομαι ειλικρινα και προσκυνω τη θρησκεια της ιντερνοτολατρειας, σου εφερε τον κοσμο στα ποδια σου ή καλυτερα την τρελα του κόσμου...
Ο υπολογιστης ειναι η δικη σου παραξενη εκκλησια και οι εικονες που προσκυνας και λατρευεις ειναι εκεινες οι σελιδες κοινωνικοποιησης/αποχαυνωσης/ευτυχιας ...
Με αρχηγο την αυτου μεγαλοιοτητα Facebook ... Ξερεις εκεινη τη σελιδουδα που φυτευεςπατατες ? ... Ε ειπαμε δεν θα τα κανω και στην πραγματικοτητα αυτο ... το farmville Με ολοκληρωνει.

Και ξεκινας καπως ετσι ...
Ημερα 1η
:Απομακρυνεσαι σταδιακα απο τα site με τα απλα παιχνιδια και τον κυριο Google που ειναι ο πρωτος που βλεπεις με το που ανοιξεις τα διαδικτυακα ματια σου και πας σε μερος φιλοξενο ευαερο και ευηλιο...
Το ονομα σου λιτο και απεριττο ... Πριγκιπισσα Μαρια λουιζα δε λο σανχελες( καπου το εχω ξανα ακουσει αυτο ή ενα μερος του :P ) ή Βασιλιας Αρθουρος ο 25ος
Η φωτογραφια χολιγουντιανη υπερπαραγωγη .... τα ματια σου ακολουθουν τα χρωματα της ιριδας και τη διαθεση της ημερας , τα μαλλια σου επιμελως ατημελητα χωρις να πετα τριχα και η ποζα σου να ακολουθει τον αυθορμητισμο της ολης δημιουργιας

Ημερα 2η Η επομενη της εμφανισης σου ακολουθειται απο καταιγιστικα αιτηματα ρηχης επιβεβαιωσης ...
Και μενεις αφωνος/η οταν βλεπεις τον 3ο ξαδερφο της κυρα-Λενης που μενει στη Καρπαθο, τον ανηψιο του δασκαλου σου στο σχολειο ετων 14 , την γιαγια της Τασουλας ετων απειριοριστο , καποιον που ηταν συμμαθητης σου στα προνηπια , εναν τυπο που γνωρισες καποτε στο τρενο και την τρελη του χωριου να περιμενει απο σενα να αποφασισεις αν θα
γινετε
"φιλοι".
Ημερα
567η Εχεις ηδη γινει ειδικος σε ολα εκεινα τα αμετρητα παραθυρακια προς την ηρεμια/εθισμο ... Εχεις φυτεξει και μαζεψει τη φαρμα σου εκατονταδες φορες, εχεις μαθει πως λειτουργουν ολα τα ζωδια λιγο πριν πανε στην τουαλετα , εχεις γινει φιλος με το "Διασημος Ασημος γωνια Ω" προφιλ και φυσικα εχεις κρεμασει στον τοιχο σου ολες τις αοιδους του μπουζουκογαρυφαλλοποπ
Ημερα
4567374582η Εισαι ακομα εκει και δεν θα φυγεις ο εθισμος σου δεν παιρνει θεραπεια.. Τωρα πια κινεισαι με κλειστα ματια στα δωματια του νεου σου σπιτιου το οποιο εννοιοτε παιρνεις και μαζι σου στις διακοπες , στις εξοδους , στη δουλεια κτλ.
θα εκπλαγει κανεις αν σε καποια χρονια απο τωρα δημιουργηθουν ναοι Microsoft με κλαιουσες μητρικες και σειρες απο ταματα μπροστα απο την πρωτη Lcd οθόνη?

Κυριακή, 1 Αυγούστου 2010

Για Γλυφαδα ... ολο ευθεια

Σαββατο στην πολη ... Η τελευταια του Ιουλιου σε βρισκει μαζι με τα Ηνωμενα Εθνη στην Αθηνα να δουλευεις και βραδυ...
Το παιρνεις αποφαση ... εχεις αλλη επιλογη?
Και με αργα και σταθερα βηματα κατευθυνεσαι στο ποστο σου... express στα 10 πραγματα ενας βλακας δωρο :P
Και οσο εργαζεσαι πυρετωδως και με περισση αυταπαρνηση σου αναβει το λαμπακι της καταναλωσης στο μυαλο ... μα τι ανθρωπος εισαι? μη δεις ηλεκτρονικη βλακεια να πας να την αγορασεις ... σε βλεπω με ηλεκτρονικο φαρασι ανιχνευσης σκονης σε λιγα χρονια ... και φευγεις με μια ηλεκτρονικη ζυγαρια τσαντακι ...
Μισό La luna δρομος το σπιτι της φιλης σου που τελει υπο καταληψη , αληθεια ποτε ηταν η τελευταια φορα που την πετυχες εκει αναρωτιεσαι , οσο ψαχνεις το κινητο στο αλλο το τσαντακι οχι στη ζυγαρια για να παρεις τηλεφωνο να σου ανοιξουν την πορτα .... "Τα νευρα μου ποτε θα μαθουμε ποιο ειναι το σωστο κουδουνι? "
Η πορτα ανοιχτη και ο αρχηγος της Σαββατιατικης ανιας ειναι ξαπλωμενος στο κρεβατι ...
Οι διαπραγματευσεις ξεκινουν και σε 5 λεπτα η αποφαση παρθηκε δημοκρατικα θα παμε για κρεπα...
Και ξεκινας το ταξιδι σου με οδηγο τη γραμμη 11 του τρολλει και κυριως το ενστικτο σου γιατι καπως σου περιεγραψαν να πας αλλα δε θυμασαι και πολλα.
Μια ωρα αργοτερα... ( αποστασεις Αθηνας αγαπη μου )
Κατεβαινεις απο το λεωφορειο και εισαι στην ακρη του πουθενα ή καλυτερα σε αγνωστη για σενα ζωνη κυκλοφοριας ... Που μου ειπε? Πλατεια Αγιου Λαζαρου... Ευαγγελικης σχολης και κατι ανηφορες ωραια ... Μετα απο μια μικρη αναζητηση, παντα με την ζυγαρια/τσαντακι στο χερι ,το βρισκεις ...
Ειναι απο εκεινα τα μαγαζια με γλυκα και παγωτα που τιμουσες τα πρωτα χρονια του Αθηναικου βιου σου και τωρα ειναι ο χωρος που δουλευει η φιλη σου , δεν το λες και ευκολο στην προσβαση αλλα τι να κανεις πρεπει να στηριξεις ολους τους σκληρα εργαζομενους...
Λιγα λεπτα αργοτερα η πραλινα κυλαει στο αιμα σου ... Ηθελε και παγωτο φερρερο ο αλλος
τς πολυ εξιχρονιστήκαμε τελευταια και δεν μπορω...
Μεχρι τοτε η μερα σου κυλουσε κανονικα φυσικα εως και αναμενομενα
Και μετα ακολουθουν ταραχες και εμετοι ... μεταξυ Βυρωνα Παγκρατιου και Συνταγματος..
Η τρελα του φιλου σου και η τυπικουρα του ... "Δεν μπαινω σε τρολλει χωρις εισιτηριο με τιποτα" σε αναγκαζουν να βγαλεις κεραιες και να συνδεθεις με τη γραμμη του τρολλει ...
Η ακατασχετη πολυλογια ξεκινα καπου στο Βυρωνα μαζι με την ανιχνευση περιοχων προς κατοικηση και τα πλεονεκτηματα ή οχι αυτων ... "Εδω θα εμενα ανετα ειναι και κοντα με ενα 11 πας Συνταγμα και παιρνεις μετρο " και το τετραγωνο μυαλο σου παει απ ευθειας στο ¨κακο" ... "Κι αν απεργει?" ....
Τα μεσανυχτα σε βρισκουν στη νοητη γραμμη των συνορων του Παγκρατιου με Βυρωνα εξακολουθεις να κινεισαι με ηλεκτρισμο αλλα δεν κανεις στασεις ... εισαι ηδη φουλ.... Και η πολυλογια συνεχιζεται ( μην ξαναπεις κανεις οτι μιλαω πολυ θα γινω εξαλλη )
"Αυτη η περιοχη μου θυμιζει Αλεξανδρουπολη ... και λιγο παρακατω Δραμα" Χριστε θα κρατησει πολυ η περιηγηση στη Βορεια Ελλαδα ?
Μ.Κωνσταντινου και Ερατοσθενους ...φαναρι κοκκινο , ταμπελα προς Πειραια...

"Απο εδω παμε για Πειραια σου ειπα εγω"
Και τρελαινεσαι στους δρομους.... " Και για κεντρο απο εδω πανε την τρελα μου θα εχει και αλλη ταμπλελα για Πειραια παρακατω"
Το ζευγαρακι της μηχανης που περιμενει αδικα το φαναρι γελα εις βαρος σου ... και ενα κυμα ντροπης σε κυριευει ... αλλο τιποτα
Ζαππειο ... Οταν ηρθα απ τη Λαρισα δεν εκανα ετσι ορκιζομαι ...
"Καλα το τι ψωνιστηρι θα γινετε εδω μεσα ... " και λιγο πιο κατω πισω απ τα δεντρα κουαρτετο εγχορδων .... Προχωρας και συζητας ανεμελη εχοντας το νου σου τριγυρω και οι μοναδικοι περαστικοι που συναντας διαφωνουν μεταξυ τους "Οχι κοπελα μου δεν γινεται να δουλευεις στο Γκαζι και να σαι στρειτ" ... Λιγο πιο κατω "Αυτος δεν ειναι ο Πρετεντερης?Που παει νυχτιατικα?"

Σερνεις τα βηματα στην ευθεια , κουραστηκα τι να κανω ειμαι και εργαζομενο κοριτσι , μεχρι να σε αποστομωσεις η απορια του φιλου σου
"Καλε σου μιλαω που κοιτας?"
"Υπαρχει περιπτωση να παμε λαθος ... κι αν παμε λαθος θα βρεθουμε Γλυφαδα"
Εκεινο το εγκωφαντικο "Αχ ωραια " σε σκοτωνει ....
3 παγκακια πιο κατω αγνωστος καθεται σε παγκακι ...
"Υποπτη φυσιογνωμια ... Οπλιζω ζυγαρια ... "
"Σιγα μωρε"
"Αν καμμια φορα παθεις τιποτα να δω τι θα λες"
" Δεν θα παθω εγω αυτος θα παθει αν αρχιζω να τσιριζω... Ολικη κωφωση"
Φτανεις στο Συνταγμα επιτελους ...
Ο ελεγχος εισιτηριων ειναι ακριβως αυτος που περιμενεις λιγο πριν τις 2 , οπως και η προτροπη να παμε καμμια μερα στον Αυλωνα για βολτα ...
Η μοιρα , εκεινη η χοντρη κυρια με τις 2 αδερφες που ευλογει τα παιδακια οταν γεννιουνται και εσενα προφανως σε εφτυσε , σε αναγκαζει να κατεβεις Αττικη γιατι ο ηλεκτρικος δε λειτρουργει ακομα..
Ο Γολγοθας για την ανοδο στη Πατησιων καπου εκει ξεκινα ...
"Εδω δεν θα εμενα με τιποτα, τελειωσε η Βοτανικο θα μεινω ή Παγκρατι ή Βυρωνα"
Αχ και ακομα δεν ηρθε μετα τι θα τραβηξουμε .. απορεις οσο κουνας συγκαταβατικα το κεφαλι...
Ο πολυαναμενομενος προορισμος απλωνεται μπροστα σου Πατησιων avenue.. και ο αδιορατος πονοκεφαλος αρχιζει να σου περνα ... Αποχαιρετας την "λατρεμενη" υστερια της βραδιας και φτανεις στο σπιτι...
20 λεπτα αργοτερα το πορτοκαλι φωτακι του μσν αναβει ....
"τι επαθα .....???/ Πηγα να περασω απεναντι το φαναρι και ηταν πισω μου δυο που... τις οποιες και δεν ειδα ... Σταματαει ενα αυτοκινητο και λεει 20 ειναι καλα ? Παθαινω σοκ....
Σας παρακαλω κυριε... και η απαντηση? Τι φτουρας εσυ αγορι μου? σε 1 λεπτο εξαφανιστηκα"
Μπορει καποιος να μου ορισει το σουρεαλισμο?